พิมพ์หน้านี้ - **รักร้าวเพราะโควิด**

ชุมชน บ้านกลอนไทย

บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ => ห้องฝึกเขียนกลอนตามฉันทลักษณ์ => ข้อความที่เริ่มโดย: Montree Pratoom ที่ 11 พฤษภาคม 2020, 10:15:AM



หัวข้อ: **รักร้าวเพราะโควิด**
เริ่มหัวข้อโดย: Montree Pratoom ที่ 11 พฤษภาคม 2020, 10:15:AM

รักร้างเพราะโควิด

ด้วยโควิดทั้งคู่ต่างต้องห่างเหิน
ตั้งใจเดินทางหาต้องหน้าหัน
มีด่านกั้นห้ามผ่านอยู่นานวัน
แสนโศกศัลย์คิดถึงจึงเฝ้ารอ

ไปมองด่านทุกวันแสนหวั่นไหว
ยอดดวงใจห่างหายอย่ากลายหนอ
โทรศัพย์เงียบหายลายจากจอ
คิดยิ่งท้อมองดูไลน์ให้พะวง

ดูช่างเงียบแปลกจิตคิดสงสัย
เจ็บดวงใจหงุดหวิดคิดจนหลง
เมื่อยามนอนเฝ้าขยับหลับไม่ลง
ขอเทพจงช่วยข้าน้อยโรคค่อยจาง

ด้วยเวลาร่วมเดือนดูเลือนหาย
ด่านแม้นคลายเธอไปแสนไกลห่าง
มีคนอื่นตัวฉันนั้นเลือนลาง
มีอาจขวางแม้นหน้าฉันมิหันแล

เหมือนคำกลอนท่านเขียนเวียนสั่งสอน
แต่กาลก่อนเปรียบตัวฉันนั้นดูแย่
สามวันจากนารีที่เปลี่ยนแปร
ต้องยอมแพ้เพราะโควิดเลยจิตพัง

Montree Pratoom