พิมพ์หน้านี้ - หอมกลิ่นศีล

ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ => กลอนธรรมะ+กลอนสอนใจ+กลอนธรรมชาติ+กลอนปรัชญา => ข้อความที่เริ่มโดย: สุวรรณ ที่ 01 มิถุนายน 2014, 08:56:PM



หัวข้อ: หอมกลิ่นศีล
เริ่มหัวข้อโดย: สุวรรณ ที่ 01 มิถุนายน 2014, 08:56:PM
หอมเอยหอมฟุ้งขจรขจาย
กลิ่นควันธูปคล้ายรำบายทิศ-
ทั่ว,ท่ามลมเย็น หล่อหลอมจิต
ของผู้คนมาสถิต ณ จุดนี้

จุดที่เกลาวิญญาณให้หาญกล้า
รู้ตื่น รู้ปัญญา รู้ฌานวิถี
รู้การกอปรกิจประพฤติดี
รู้บาปบุญมากมี ภพต่อภพ

จึ่งนิ่งนานในมโนน้อม
รอบกายเย็นย้อมเยือนประสบ
เมื่อใจสำรวมอย่างนอบนบ
เคารพต่อพระพุทธปฏิมา

สงบเงียบ งามในดวงใจนั้น
นิ่งขณะหอมธูปควัน  ปรารถนา
พบสงบสุขศานต์ในชีวา
จึงถือศีลภาวนา ชะล้างใจ

หวัง..อาจช่วยให้ ใจห่อนร้อน
หนาวคลายผัดผ่อน จนผ่องใส
นิ่งนาน แววตาโน้มหทัย
หลอมมั่นไว้ในศีล พระธรรมา

ขอบคุณน้องพิมวาสมากๆนะคะ
ที่เตือนเรื่องการตกสัมผัสในวรรคสุดท้าย(^_^)



หัวข้อ: Re: หอมกลิ่นศีล
เริ่มหัวข้อโดย: panthong.kh ที่ 02 มิถุนายน 2014, 05:15:PM
emo_116 emo_126
หอมกลิ่นธูป ดูวูบไหว
หอมกลิ่นไอ  ให้หวนหา
หอมกลิ่นกรุ่น ละมุนมา
หอมบุปผา กลางป่าไพร

หอมธรรมส่อง ช่องดวงจิต
หอมสนิท ยามชิดใกล้
แสงวาบวับ ระยับไกล
สงบได้ ในแสงธรรม
พันทอง
 emo_116 emo_126


หัวข้อ: Re: เหม็นกลิ่นมาร
เริ่มหัวข้อโดย: ...เป็ดน้ำ... ที่ 02 มิถุนายน 2014, 05:56:PM
เหม็นฟุ้งคลุ้งทั่วตัวมนุษย์
ถึงยามความพิสุทธิ์จุดตกต่ำ
สว่างลางลงและคงดำ
สะท้อนการกระทำคำมนุษย์

ฟูมฟักเพลิงจิตริษยา
ใช้ปัญญาฆ่าฟันกันมิหยุด
เก่งโกงแกร่งเหี้ยมผู้เยี่ยมยุทธ์
โลกได้ถึงจุดสุดแล้ว

จึงคุ กรุ่นไฟจากใจนั้น
สิ่งปองของฝันอันแน่แน่ว
เป็นยุคผู้เลิศเพริศแพร้ว
ของจิตดวงแก้วอุดมการณ์

ดูเหม็นไปทั่วแม้ตัวฉัน
กลิ่มหอมกลิ่นนั้นดื้อด้าน
มารร้ายได้ขยุ้มคุมมาน
กลิ่นหอมนั้นปานกาลสลาย


 emo_126 emo_126


หัวข้อ: Re: หอมกลิ่นศีล
เริ่มหัวข้อโดย: panthong.kh ที่ 02 มิถุนายน 2014, 07:59:PM
emo_116 emo_126
เหม็นคราบไคล ทำไงนี่
เหม็นเหลือที่ มีน่าหน่าย
เหม็นมากแสน แล่นสู่กาย
อาบน้ำหมาย กลิ่นคลายเบา

เหม็นขี้ฟัน อย่าหมั่นพูด
น้ำลายบูด สูดกลิ่นเข้า
หากพูดน้อย คอยบรรเทา
ความเหม็นเน่า อาจหายไป
พันทอง
 emo_116 emo_126


หัวข้อ: Re: หอมกลิ่นศีล
เริ่มหัวข้อโดย: สุวรรณ ที่ 06 มิถุนายน 2014, 11:17:PM
emo_116 emo_126
หอมกลิ่นธูป ดูวูบไหว
หอมกลิ่นไอ  ให้หวนหา
หอมกลิ่นกรุ่น ละมุนมา
หอมบุปผา กลางป่าไพร

หอมธรรมส่อง ช่องดวงจิต
หอมสนิท ยามชิดใกล้
แสงวาบวับ ระยับไกล
สงบได้ ในแสงธรรม
พันทอง
 emo_116 emo_126


หอมอื่นใดมิหอมเทียมเท่า
ความดีที่เรา - ทำ,งามขำ
ทุกขณะอบอวลให้หวนนำ
กลิ่นพระธรรม เย็นย้อมอยู่รอบกาย


คำว่า "งามขำ" ในที่นี้กล่าวถึง น้องพันทองนะคะ (^_^)


หัวข้อ: Re: เหม็นกลิ่นมาร
เริ่มหัวข้อโดย: สุวรรณ ที่ 06 มิถุนายน 2014, 11:38:PM
เหม็นฟุ้งคลุ้งทั่วตัวมนุษย์
ถึงยามความพิสุทธิ์จุดตกต่ำ
สว่างลางลงและคงดำ
สะท้อนการกระทำคำมนุษย์

ฟูมฟักเพลิงจิตริษยา
ใช้ปัญญาฆ่าฟันกันมิหยุด
เก่งโกงแกร่งเหี้ยมผู้เยี่ยมยุทธ์
โลกได้ถึงจุดสุดแล้ว

จึงคุ กรุ่นไฟจากใจนั้น
สิ่งปองของฝันอันแน่แน่ว
เป็นยุคผู้เลิศเพริศแพร้ว
ของจิตดวงแก้วอุดมการณ์

ดูเหม็นไปทั่วแม้ตัวฉัน
กลิ่มหอมกลิ่นนั้นดื้อด้าน
มารร้ายได้ขยุ้มคุมมาน
กลิ่นหอมนั้นปานกาลสลาย


 emo_126 emo_126

ฤา...สิ้นแล้ว ในกาลนี้
โลกถูกมารย่ำยี จนฉิบหาย
ความดีด้าวดับ พังยับทลาย
ศีลสิ้นแพ้พ่ายหรือไรกัน

บ้านเรือนมนุษย์ทุกหย่อมย่าน
ไร้แล้วซึ่งการณ์จะสุขสันต์
ด้วยมารมุ่งมาเข้าโรมรัน
หรืออย่างไรกัน ไม่อาจรู้







หัวข้อ: Re: หอมกลิ่นศีล
เริ่มหัวข้อโดย: สุวรรณ ที่ 06 มิถุนายน 2014, 11:52:PM
emo_116 emo_126
เหม็นคราบไคล ทำไงนี่
เหม็นเหลือที่ มีน่าหน่าย
เหม็นมากแสน แล่นสู่กาย
อาบน้ำหมาย กลิ่นคลายเบา

เหม็นขี้ฟัน อย่าหมั่นพูด
น้ำลายบูด สูดกลิ่นเข้า
หากพูดน้อย คอยบรรเทา
ความเหม็นเน่า อาจหายไป
พันทอง
 emo_116 emo_126


หากบ่นมาว่าเหม็นขี้หน้า
ก็จะพาหน้าหนี ลี้เร้นให้
ลับลูกหูลูกตา สุดฟ้าไกล
ก็คงจะทำให้หายเหม็นแล้ว