ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

แค่คำพูดบางคำ...ก็ทำให้คิด
ไร้ถูกผิด...สะกิดใจ...ในบางหน
บางคำพูด...บางคำ...ทำสับสน
ควรเลิกทน...เลิกบ่นว่า...ล้าเต็มที

ในเมื่อใคร...ไม่ใส่ใจ...ไม่ถนอม
ก็เลิกยอม...เลิกย้อมใจ...เลิกหลบหนี
ยอมรับมัน...ความรักนั้น...มันไร้ดี
เลิกหาเหตุผลสักที...ถึงเวลาที่ต้องเยียวยาหัวใจ

(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/587423026/android/sticker.png?v=1)


หากว่ารัก เธอมันเหนื่อย เหลือเกินนัก
ขอไปรัก เธอคนอื่น จะได้ไหม
อยากมีใคร สักคน มาปลอบใจ
คอยถามว่า "เป็นไง" ในทุกวัน

เพราะตอนนี้ หัวใจ เริ่มไร้หลัก
ยามเธอผลัก รักห่าง จากใจฉัน
มันบอบช้ำ และเจ็บปวด เกินดึงดัน
ขอสิทธิ์เพียง..."คนสำคัญ" สำหรับใคร

มาดูแล ปลอบโยน คนอกหัก
มาทายทัก เช้าเย็น....คิดถึงไหม?
มาคอยถาม..วันนี้...กินอะไร?
มาเยียวยา..คนที่ใกล้..จะหมดแรง

ปล่อยให้ใจผ่อนหนักพักเสียบ้าง
นะปล่อยวางหัวใจรอให้แกร่ง
หากวันนี้อ่อนไหวไร้เรี่ยวแรง
วันพรุ่งแจ้งดวงตาเมื่อมอง

เอาหัวใจกลับคืนยืนตั้งหลัก
วางลงพักหนักใดในสิ่งผอง
เยียวยาใจใช้รักเราเข้าประคอง
ลบรอยหมองดวงฤดีอย่างปรีดา


กวินพัฒน์