พิมพ์หน้านี้ - เล่าขานงานกวี

ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ => แต่งนิยายและไดอารี (ห้องใหม่) => ข้อความที่เริ่มโดย: hort39 ที่ 04 มิถุนายน 2026, 09:39:PM



หัวข้อ: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: hort39 ที่ 04 มิถุนายน 2026, 09:39:PM
ขอเล่าขานงานกวีเขียนชีวิต
ทีละนิดละหน่อยค่อยค้นหา
จากทารกเติบใหญ่สู่วัยชรา
จึงนำมาเขียนงานผ่านบทกลอน

..วัยทารก..

ความทรงจำละม้ายคล้ายความฝัน
ในห้องนั้นอบอุ่นแม่คอยป้อน
นมจากอกมารดาเอื้ออาทร
ได้หลับนอนทั้งวันแสนสบาย

....วัยเด็กก่อนเข้าเรียน....

วัยนี้มีเรื่องขำจำได้บ้าง
มาเล่าอ้างไว้ก่อนกันเลือนหาย
ตอนเด็กชอบแต่งหญิงไม่แต่งชาย
ถูกเขาลัอวุ่นวายอายจริงจริง

ก็กระโปรงลายดอกนั้นสวยหรู
เด็กไม่รู้เรื่องเพศเรื่องชายหญิง
ผู้ใหญ่ต้องคอยสอนคอยติติง
ให้ละทิ้งกระโปรไปไม่เหลึยวแล

มีอีกเรื่องแม่เล่าเราบอกต่อ
เราห้าขวบยังขอกินนมแม่
เราทั้งขำทั้งอายไม่อยากแชร์
เราก็แค่ผูกพันครรภ์มารดา

.....เพื่อนบ้านมหาภัย....

เรื่องต่อมาจำได้เล่นขายของ
สองพี่น้องแย่งกันประจัญหน้า
อยากได้มีดเล่มเดียวกันหั่นผักปลา
น้องเขาคว้ามีดฟันฉับฉันรับแทน (โอ๊ย!!)

.......จากนั้นก็วงแตก บ้านใครบ้านมัน....


หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 04 มิถุนายน 2026, 11:28:PM


ความทรงจำล้ำค่าจดจารึก
ความรู้สึกล้ำค่ากว่าสิ่งไหน
ความสุขทุกข์ล้ำค่ายิ่งกว่าใด
จารจดไว้แทนตนผ่านผลงาน

ก่อนชีวิตหนึ่งนี้ริบหรี่แสง
ก่อนวิ่นแหว่งทรงจำนำประสาน
เพื่อเพื่อนผองมวลมิตรสนิทนาน
เพื่อเล่าขานงานกวีชีวิตคุณ

(http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_030.gif) (http://www.klonthaiclub.com)

ไม่ได้รับสัมปัสกับป๋า
เผื่อว่าป๋าจะมาแต่งต่อจากเดิม
ปูเสื่อรออ่านต่อค่ะ
 emo_100


หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: hort39 ที่ 05 มิถุนายน 2026, 10:49:PM
ขอเล่าขานงานกวีเขียนชีวิต
ทีละนิดละหน่อยค่อยค้นหา
จากทารกเติบใหญ่สู่วัยชรา
จึงนำมาเขียนงานผ่านบทกลอน

..วัยทารก..

ความทรงจำละม้ายคล้ายความฝัน
ในห้องนั้นอบอุ่นแม่คอยป้อน
นมจากอกมารดาเอื้ออาทร
ได้หลับนอนทั้งวันแสนสบาย

....วัยเด็กก่อนเข้าเรียน....

วัยนี้มีเรื่องขำจำได้บ้าง
มาเล่าอ้างไว้ก่อนกันเลือนหาย
ตอนเด็กชอบแต่งหญิงไม่แต่งชาย
ถูกเขาลัอวุ่นวายอายจริงจริง

ก็กระโปรงลายดอกนั้นสวยหรู
เด็กไม่รู้เรื่องเพศเรื่องชายหญิง
ผู้ใหญ่ต้องคอยสอนคอยติติง
ให้ละทิ้งกระโปรไปไม่เหลึยวแล

มีอีกเรื่องแม่เล่าเราบอกต่อ
เราห้าขวบยังขอกินนมแม่
เราทั้งขำทั้งอายไม่อยากแชร์
เราก็แค่ผูกพันครรภ์มารดา

.....เพื่อนบ้านมหาภัย....

เรื่องต่อมาจำได้เล่นขายของ
สองพี่น้องแย่งกันประจัญหน้า
อยากได้มีดเล่มเดียวกันหั่นผักปลา
น้องเขาคว้ามีดฟันฉับฉันรับแทน (โอ๊ย!!)

.......จากนั้นก็วงแตก บ้านใครบ้านมัน....
......วัยเรียนปีแรก...
เมื่อถึงวัยร่ำเรียนเขียนหนังสือ
ทุกวันคือเรียนสนุกซุกซนแก่น
มีเพื่อนฝูงมากมายไม่ขาดแคลน
จำได้แม่นว่าเคยมีวีรกรรม

เราแบ่งข้างเล่นสงครามขว้างปาอิฐ
เพื่อนปาผิดฉันปาถูกเพื่อนหนัาคว่ำ
เพิ่อนร้องโฮครูซักไซ้ว่าใครทำ
พอขาดคำครูก็ฟาด(ก้นฉัน)แทบขาดใจ

.......เจ็บจริงจริง......



หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: hort39 ที่ 08 มิถุนายน 2026, 11:32:PM
.....วิชาภาษาไทย.......

ตอนป.สี่ท่องจำกลอนดอกสร้อย
ฉันเรียงร้อยถ้อยคำยังจำได้
เพียงครึ่งบทแค่นั้นดั้นไม่ไป
เก็บเอาไว้ในสมุดมานานปี

.......ดอกสร้อย......

      การเอ๋ยการบ้าน  สุดรำคาญแสนเบื่อเหลือไฉน
เพราะการบ้านครูให้ทุกวันไป มิเห็นใจลูกศิษย์ผู้ร่ำเรียน

.........แต่งได้แค่นี้.......

วันนี้มาแต่งต่อขอให้จบ
แต่งให้ครบตามที่อาจารย์สอน
เพราะฉันได้ฉายาคนบ้ากลอน
แม้ง่วงนอนก็จะพยายาม

..............ดอกสร้อย อีกครั้ง.......

     การเอ๋ยการบ้าน  สุดรำคาญแสนเบื่อเหลือไฉน
เพราะการบ้านครูให้ทุกวันไป มิเห็นใจลูกศิษย์ผู้ร่ำเรียน
เลิกเรียนกลับถึงบ้านฉันอยากพัก  เรียนมาหนักทั้งวันการอ่านเขียน
ยังต้องนั่งทำการบ้านจนวิงเวียน  แทบอาเจียนแล้วหนาขอลาเอย....

...................(จบแบบนี้แหละ 5555)................



หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 09 มิถุนายน 2026, 06:43:AM

การเอ๋ยการบ้าน
ครั้งเกียจคร้านมิทำ เมียพร่ำบ่น
ลืมน้ำพริกถ้วยเก่า สาละวน
หมกมุ่นจนยอมอด งดการงาน
คงซุกกิ๊กสาวใส ในเว๊ปกลอน
เห็นวันวันเว้าวอน เขียนกลอนพล่าน
จงจำเถิด จำไว้ใส่กบาล
แม้หย่อนยาน เมียแก่ ของแท้เอย

…ขออนุญาตร่วมเสนอ อีกมุมมอง
ของ “การบ้าน” นะครับ…

 emo_89

โซ…เซอะเซอ
9 มิถุนายน 2569




หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 10 มิถุนายน 2026, 10:59:AM
(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/845721064/android/sticker.png?v=1)

เสียดายครูมิได้มารู้เห็น
ศิษย์ที่สอนยากเย็นมาเปิดเผย
แอบการบ้านทำไม่เสร็จเสียนานเลย
มาแต่งเย้ยตอนนี้....ไม่มีครู.


ไม่มีใครตรวจ เลยกล้ามาแต่งให้จบใช่มะคะ อิอิ


หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 10 มิถุนายน 2026, 11:47:AM


ช่วงประถมครูสอนไม่ยอมฝึก
ดันมาคึกแต่งกลอนอ้อนน้องหนู
ตอนเป็นเด็กการบ้านไม่ส่งครู
จึงติดอยู่เป็นนิสัยไม่ส่งงาน

 emo_26

ห้องเรียนภาษาไทยบ้านกลอนคึกคักดีแท้  emo_15


หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 10 มิถุนายน 2026, 07:46:PM

เคยแอบชอบครูสอนภาษาไทย
ละมุนละไมเสภา เชื่องช้าอ่าน
เนตรขนงโก่งงอน อรอินทุ์ปาน
หลงเคลิบเคลิ้มเสียงกานท์ ซึ้งหวานครู

 emo_85

โซ…เซอะเซอ
10 มิถุนายน 2569




หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 10 มิถุนายน 2026, 07:58:PM

ระวังตกนรกเกรียมหมกไหม้
แม่ส่งให้ไปเรียนกันดันหาคู่
ออกลายตั้งแต่เด็กเล็กเท่ารูปู
ขุมสามเปิดประตูรออยู่นะ

 emo_90

ส่วนกัล'ลีตอนเล็กเด็กเรียบร้อย
อ่านกลอนสร้อยเอื้อนดีมีจังหวะ
พบคุณครูคราใดไหว้คารวะ
มีธรรมะโตขึ้นมาจึงน่ารัก

5555


หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 11 มิถุนายน 2026, 08:29:AM


เชิญชวนเยี่ยมนรกร้อน….ประจำ
ลุงแค่เทามิดำ……………..มืดเน้อ
เสียงครูขับลำนำ…………..ซึ้งเสนาะ
ใช่เกาะกระโปรงเพ้อ……..ใส่ร้ายป้ายสี

เพียงชอบเสียงออดเอื้อน เยื้อนคำโคลง
เสนาะแจ้วจรรโลง โยงความถัก
ซึ่งน้าวเหนี่ยวจิตวิญญาณ์ โกรธาชะงัก
ดุจแว่ววรรคเคลิ้มหวาน เหี้ยมหาญมลาย

HTRiq-6bVqM

โซ…เซอะเซอ
10 มิถุนายน 2569




หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 14 มิถุนายน 2026, 02:07:PM
(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/792794108/iPhone/sticker@2x.png?v=1)

คิดถึงครั้งมัธยมก็แอบขำ
รับจ้างแต่งกลอนประจำนำออกขาย
เพื่อให้เพื่อนได้ส่งครูดูวุ่นวาย
แลสุดท้ายแต่งให้ฟรีไม่มีตังค์.

ชีวิตนี้ค้าขายไม่เคยสำเร็จจริงๆนะ 555


หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 16 มิถุนายน 2026, 12:00:AM


กุลฯ ใช่คนนั้นหรือเปล่าที่เราฝาก
ต้องลำบากครูจับได้ ป้าบ หลัง
กลอนเธอลอกจากรุ่นพี่ที่เคยดัง
โดนครูสั่งหักคะแนน...เราแค้นเลย

 emo_67
ลอกจากที่อื่นมาให้
ยังจะทวงตังค์อีก


หัวข้อ: Re: เล่าขานงานกวี
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 16 มิถุนายน 2026, 09:17:AM
(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/849474565/android/sticker.png?v=1)


ถือเสียว่าเป็นค่าลอกอย่างไรเล่า
ลำบากเขียนให้เจ้าใช่อยู่เฉย
ก็เล่นซะไม่ยอมทำการบ้านเลย
คนคุ้นเคยเช่นเราย่อมช่วยกัน