พิมพ์หน้านี้ - ถ้อยคำที่ฝากไว้

ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ => กลอนเปล่า => ข้อความที่เริ่มโดย: PIKuL ที่ 27 มีนาคม 2026, 09:26:PM



หัวข้อ: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 27 มีนาคม 2026, 09:26:PM
(https://samitivej-prod-new-website.s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/public/uploads/descriptions/eeece6f94472507eff65a7277be708b6.jpg)

เ มื่ อ บ ท เ พ ล ง กำ ลั ง เ ริ่ ม ต้ น ...

ท่วงทำนองระริกริ้วบนผิวไม้ที่เคยแห้งโหย

ทุกห้วงอารมณ์ผสมผสานผ่านสายฝนโปรย

ก่อนที่สายลมพัดโชย...นำพาบทเพลง...จากไป


หลงเหลือซากบทเพลงไว้เพียง...ความหวัง

กับเสียงระริกริ้ว...ที่เคยดังในวันที่ฟ้าอ่อนไหว

"สักวันหนึ่ง"...หากได้พบกันอีก...ในวันที่ฟ้าผลัดใบ

ท่วงทำนองบทเพลงครั้งใหม่......อยากได้ยิน.


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 28 มีนาคม 2026, 06:52:PM
(https://thaicityfarm.com/wp-content/uploads/2020/05/barefoot2-e1588769364850.jpg)


เมื่อต้องการคว้าฝัน........ที่เคยสร้างไว้

"การออกเดินทาง"ครั้งใหม่.....ก็กำลังเริ่มต้น

"ความมั่นใจ" อาจไม่มีมากเท่า ...."ความทดทน"

และมีบางจังหวะที่ใจมันร้อนรน....อยากวิ่งตาม



ไม่ใช่เพื่อ.....ต้องการเอาชนะ...ผู้ใด

เป็นเพียงการตอบสนองแรงแห่งใจ....ที่ไม่อาจเอ่ยห้าม

ในเมื่อเลือกแล้ว....หนทางข้างหน้าคือ..."พยายาม"

แม้นต้องเหยียบฝ่าดงหนามด้วยเท้าเปล่า....ก็จะไป



ไม่รู้.....หนทาง...และจุดหมายที่แน่ชัด

หลายครั้งก็ซัดเซไปตามสายลมพัด....

.......และหลงติดอยู่ในธารน้ำใส.........

จังหวะเวลา...เมื่อมาถึงจุดหนึ่ง...ที่ใกล้เส้นชัย

ก็มักจะเกิด "คำถามใหม่"...ดังกับว่า

"ไ ม่ ไ ด้ ต้ อ ง ก า ร ไ ข ว่ ค ว้ า มั น"


(https://1.bp.blogspot.com/-Y4F9zVovjNk/TbLs03gAX4I/AAAAAAAAYL0/x11x3XcExVw/s1600/l0.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 29 มีนาคม 2026, 12:08:PM
(https://file.sogoodweb.com/upload/3/JAiEgRxYgI.jpg)

ไม่มีอะไรหยุดอยู่กับที่ได้...ในโลกใบนี้

สิ่งที่ดี...ก็อาจจะเปลี่ยนได้ในวันหน้า

สิ่งที่ทรุดโทรม...ก็จะสลายไปตามกาลเวลา

หรืออาจถูก "พัฒนา" ในรูปแบบที่ต่างไป



ฉันกำลังมองหา....จุ ด สิ้ น สุ ด

"ชีวิต".....กำลังเดินทางเพื่อไป "หยุด" ที่จุดไหน

ลมหายใจสุดท้าย...ที่เราคิดว่า.."เพื่อจบไป"

หรือคือสัญญาณ "การเริ่มต้นใหม่"...ในอีกหนทาง.


(https://1.bp.blogspot.com/-yadATUGWbiA/T4ag4qUsrSI/AAAAAAAAlac/TGL2__ivG_g/s1600/1146632tr1h4dnkow.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 30 มีนาคม 2026, 11:42:AM
(https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQrUbHIf1Hw3qRRUpvsg0_i5a2zHmTd8ZaH0w&s)

เวลาที่เรากำลัง "หลงใหล" อะไรบางอย่าง

"เหตุผล" ล้วนหนักไปทาง.."ข้ออ้าง"..เสียมากกว่า

เป็น "เหตุผล" ที่สนับสนุนการ "ตัดสินใจ" ที่ผ่านมา

เพื่อรองรับว่า....ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นเกิดจากการไตร่ตรอง



ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า......ในหลายๆครั้ง

ก็ทำตามใจแบบ "เสียงดัง" แต่ต้องการ "ความถูกต้อง"

ก็ แ ค่ อ ย า ก ทำ อ ย า ก ตั ด สิ น ใ จ ....อ ย า ก ล อ ง

ดีกว่าปล่อยให้มัน ..ฟูฟ่อง.. ล่อยล่องต่อหน้าต่อตา



แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนะ.....เพราะฉันยอมรับ "ผล"

เพราะฉันคือคน "ตัดสินใจ" ในเบื้องหน้า

จะถูก จะผิด .....ฉันก็อาจแค่ เสียใจ เสียน้ำตา

แต่จะไม่คิดว่า "เสียเวลา" ....และตั้งคำถามใด....


(https://1.bp.blogspot.com/-45cJZi1aGvI/T4ahSBfuIWI/AAAAAAAAlew/Rw-QpDUBVCk/s1600/1238772r6fuys3k3z.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 31 มีนาคม 2026, 01:47:PM
(https://s.isanook.com/wo/0/ud/5/29861/chic-20141014-060001chicministry-shopping-Second-Hand-T.jpg)

เมื่อเรามี "โอกาส" เป็น...ผู้เลือก

นั่นหมายถึง "สิทธิ์" ในการตัดสินใจ...อยู่ที่เราเท่านั้น

เหตุผล....ที่เราหยิบยกมาให้ความหมายกับมัน

ก็ล้วนมาจาก "สิทธิ์" ที่เรานั้นสามารถจะตัดสินใจ



หากเมื่อไหร่ ที่เรา เป็น...ผู้ถูกเลือก

นั่นหมายถึง "โอกาส" ...ที่ใครสักคนมอบให้

หมายถึง "สิทธิ์" ที่เราเข้าถึง....ก่อนใคร

และยังมีอีกหลายหัวใจ.....ที่ต้องพลาดไป

......กับ "โ อ ก า ส"ของเรา......



(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/63579c6a3d338a1accdb9935/iPhone/025.png?v=1)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 01 เมษายน 2026, 09:43:AM
(https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSCjd3XhmgPybnhI4Pa2wlcGhJLyDEh6aRTOw&s)

ฉันอยากเดินทางไปหา ....ดวงตะวัน

อยากแบ่งปันลมเย็น-เย็นให้

อยากโอบกอด...ความร้อนรุ่มที่มากมาย

ด้วยความเหน็บหนาวในใจ....ที่ฉันมี


        ·٠•●♥ ♥●•٠·


เธอร้อน......ฉันหนาวเหน็บ

เธอเจ็บ.......ฉันสบายดี

ความแตกต่าง....ใน...ข้อนี้....

มันคงพอดี....กับความต้องการระหว่างเรา



        ·٠•●♥ ♥●•٠·

ฉันไม่อาจเข้าใจ....ยามเธอร้อนรุ่ม

ยามเธอกลัดกลุ้ม....ฉันทำได้แค่ปัดเป่า

และไม่ขอเรียกร้อง....กับความหวังที่ทอดเงา

ฉันจะกอดความเหน็บหนาว....เอาไว้เพียงลำพัง.


(https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiT_2_2fhRvOeJ32f-sviIojfMOyz5q3BXfJ-7V3_uyvWUzzEJRWEd_gGW62r6AHHIgzLoOPax9vcy3vtucslhI4RvnVcY78CF2tmpKl0Z59WmVv8Tjm4FdUUgmlnc7ylS3gt0EdKRcyRc/s320/5kf5-1.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 01 เมษายน 2026, 11:54:PM
(https://computer3012.wordpress.com/wp-content/uploads/2012/12/1_original-42.jpg)

เรื่องราวระหว่างทาง...แห่งการค้นพบ

เป็นความรู้ที่ไม่มีวันจบ...ไม่ว่าที่ไหน

หลายครั้ง...เรากำลังสร้างเส้นทางเพื่อผ่านไป

โดยที่...ไม่ได้คิดอะไรให้มากความ



และเรา...อาจลืมไปด้วยซ้ำว่า...

ครั้งหนึ่ง...เราเคยผ่านมาและตั้งคำถาม

เส้นทางสายหนึ่ง...เคยเป็นแก่นแท้ของการนิยาม

และเราก็เคยเดินตาม...เส้นทางนั้นอย่างยินดี



จนวันหนึ่ง....ความทรงจำกลับได้เริ่มต้น

เมื่อเรามองหา เหตุและผล ของการมีวันนี้

เราจึงได้มองเห็น....เส้นทางหลากหลายที่เคยมี

และเข้าใจ...ตัวเองมากขึ้นทุกที...ที่ใคร่ครวญ.


(https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6NczyjspMxfziJVhQVtzbjtMzHRI9bD3etWBTiywWMGcRCmN3eNhZtmYnuAM36vOS8zuTlLYJaWgofBqq1HcxUH3AseWS_xdNJWfum_VfxSsKNCA5WaSWTMZTgH4OBKe942a7CP1NNio/s320/k0869.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 02 เมษายน 2026, 11:05:AM
(https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR6p8GMRTJ7GVCf3AZSPNc0gGo85chsxFIDpQ&s)

คิดถึง.....สมัยยังเรียน อาชีวะ

ชีวิตวัยรุ่นสะเปะสะปะไปซะทุกเรื่อง

แสวงหา...การใช้ชีวิตในสังคมเมือง

อยากเห็นความรุ่งเรือง...ว่าเป็นเช่นไร



เครื่องพิมพ์ดีด....ตัวเก่า

จับวางนิ้วเราให้จดจำ...ท่านั้นไว้

วันหนึ่ง...หากว่าเราได้ก้าวออกไป

อย่างน้อย...จะได้มีอะไรๆให้พกติดตัว



สังคม....แห่งแสงสี

สวยบาดตาในยามราตรี...ที่...ไฟสลัว

โลกภายนอก....ไม่ได้น่ากลัว

แต่ที่หมองมัวคือ "สายตา"เราที่เฝ้ามอง



ยังจับแป้นพิมพ์ดีด...ไว้ให้มั่น

และเดินถือมันไปทั่ว...แม้นสายตาใครจะจับจ้อง

"คุณค่า"ที่ฉันถือคือสิ่งที่พวกคุณหมายปอง

ทั้งที่แท้จริงแล้ว.."เจ้าของ"..ต่างหากที่ใช้มัน.


(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/6191e9ff801cfd4492efc873/iPhone/018.png?v=3)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 03 เมษายน 2026, 01:25:PM
(https://static.cdntap.com/tap-assets-prod/wp-content/uploads/sites/25/2022/04/travel-1200-14.jpg?width=700&quality=80)


ความรู้สึกที่ถูก...เติมเต็ม...ในบางช่วงเวลา

เราจดจำมันในรูปแบบของ "คุณค่า" เมื่อหวนคิดถึง

เล็ก - น้อย แต่ ผนึกแน่นในรอยคำนึง

ไม่มีถ้อยความใดหวานซึ้ง...แต่กลับลึกซึ้งในความทรงจำ



หลายอย่าง...ที่ถูกฝังอยู่ในความรู้สึก

ถูกปิดผนึกเอาไว้...ในเพลาที่ใจต้องมองข้าม

ไม่ใช่เพื่อ "อยากลืม"...แค่ขอเพียงไม่ลุกลาม

และไม่มีคำถาม...ที่ต้องการคำตอบจากใคร



และสุดท้าย....สิ่งที่เราต้องการไม่ได้มากมายอะไรนัก

"รัก" ....อย่างแท้จริง ไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่

แค่มีโอกาส...ได้ถูกทะนุถนอมด้วยความห่วงใย

ก็รู้สึก...เติมเต็มหัวใจ...ที่มันขาดแคลนตลอดเส้นทาง.




(https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9TwNGXYMKDIOYEj3MO21JJKqvV689XMgcUr3BFJPD2QYwXHjefiHV9bMkAFhM-Xihyzi3kqH5NWrsZDEiZ5yRTKABLsr1yGvxs6J7HdUz_tmL5KCChBOSZZtx-Z1TxK6k71KcskrDOeA/s320/37710.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 04 เมษายน 2026, 04:12:PM
(https://png.pngtree.com/thumb_back/fh260/background/20220729/pngtree-monk-in-red-cloak-texture-man-mysterious-photo-image_32969870.jpg)


คำที่ว่า....เกิดมาคนเดียว ไปคนเดียว ไม่ผิดนัก

ต่อให้มีมากมายคนรัก...สักเพียงไหน

ความจริงข้อนี้ ก็ไม่เคยเปลี่ยนไป

แต่จะอยู่กับมันยังไง....ไม่ให้เดียวดาย



"สุขกับการอยู่คนเดียวสิ"

"รักตัวเองให้มากๆ เข้าไว้"


ประโยคเหล่านี้ล้วนพูดกันมากมาย

แต่ความหมายคงเดิม...คือ ผู้เดียว



ในเมื่อ...ไม่อาจจะเปลี่ยนแปลงความจริงข้อนี้ได้

ก็ขอ เป็นใคร เป็นใคร ให้ตัวเองสักครั้ง

เป็นใครหลายคน...ในตัวฉัน..ลำพัง

และปล่อยให้ใครเหล่านั้น....รับฟัง...อย่างไม่เดียวดาย


(https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYWzmdItYsrFW10b1QK7ZOFyL9lFEA9B80VGeWxnjdf9GLv74xQYEGz2j6chTmIppVohR2W9PnW52i4hFEz5q2SgjOAI-BHl27HIh4v2Depnx5ZXbVOpWUc4RUBU_dqfpewYBXhbYQ7D4/s320/21313_39650.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 05 เมษายน 2026, 11:18:AM
(https://preview.redd.it/is-journaling-really-worth-it-v0-iwwcpz9ol3re1.jpeg?width=640&crop=smart&auto=webp&s=395e3a8397592ceb1b00cf89c198088952909de4)

เขียนถึง....ใครคนนึงที่ฉันไม่เคยรู้จัก

และฉันมั่นใจว่า...ฉันไม่เคยรักเค้ามาก่อน

คนที่...มีสายตาแทนถ้อยคำตำหนิ...มาบั่นทอน

และอารมณ์ก็ไม่เคยสะท้อนว่ายินดี



เขียนถึง....คนที่ฉันเคยรัก

เธอหายไปสักพักใหญ่ๆแล้ว..ในช่วงนี้

"คิดถึง" ในช่วงวันเวลาที่ดี

อย่างน้อยเราก็ยังเคยมีคนที่ห่วงใยกัน



เขียนถึง....คนที่ตายไปแล้ว

ยังคงแน่แน่วกับการจากไปอย่างนั้น

"ตัวตน" ไม่เคยเด่นชัดว่า "สำคัญ"

จึงไม่เคยมี "คนนั้น" ตลอดมา



เขียนถึง....คนที่จะมีวันพรุ่งนี้

เรื่องราวดี-ดี...ยังรออยู่ภายหน้า

ออกไปสิ...ใช้ชีวิตโลดแล่นกับเวลา

ออกไปค้นหา...คำว่า "ชีวิต"...ที่เป็นของเรา.


(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/727313178/iPhone/sticker@2x.png?v=1)



หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 06 เมษายน 2026, 11:52:AM
(https://img.freepik.com/premium-photo/abstract-art-portrait-colorful-double-exposure-makeup_31965-82400.jpg?w=360)

ความเสียใจ...ที่ไม่มีโอกาสได้มีเสียง

ก็มีค่าเพียง...สายลมที่พาดผ่านไปเท่านั้น

ความสง่างามที่เกิดขึ้น....มาจากการสาดสีใส่กัน

เละเทะ...แต่ก็ดูสร้างสรรค์...แบบไม่ตั้งใจ



ไม่ต้องล้างคราบที่เคยเลอะเทอะ

เศษที่เปื้อนเปรอะทับถมจนกลายเป็นร่างใหม่

กักขัง....ตัวตนให้อยู่ลึกข้างใน

และกลายเป็นใคร...ใครคนนั้นที่แข็งแรงพอ.


(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/786020101/iPhone/sticker@2x.png?v=1)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 06 เมษายน 2026, 07:42:PM


ขณะที่ฉันกำลังจะย้ายบ้าน

(http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_106.gif) (http://www.klonthaiclub.com)

ขณะที่ฉันกำลังจะย้ายบ้าน
เก็บข้าวของแพคใส่กล่องความทรงจำก็พาลหลั่งไหล
ห้องดูกว้างขึ้น เพราะข้าวของต้องจากไป
หรือเป็นเพราะหัวใจของฉัน....เคว้งคว้าง

ขณะที่ฉันกำลังจะย้ายบ้าน
ทิวทัศน์เดิมเมื่อมองผ่านแลดูอ้างว้าง
ฉันกำลังย้ายตัวเองไปสู่อีกเส้นทาง
หรือคุณมอบความเหินห่าง ~ อย่างจงใจ

ขณะที่ฉันกำลังย้ายตัวเองไปสู่เส้นทางที่ไม่คุ้นเคย
ความมืดเจ้าเอย...เจ้าเคยเห็นดวงตะวันไหม
ขณะที่ลมเปลี่ยนทิศ ใบไม้ละลิ่วปลิดปลิวไป
ความรู้สึกของฉันไม่ต่างอันใดกับใบไม้ใบนั้นเลย

(http://www.klonthaiclub.com/pic/happy_031.jpg) (http://www.klonthaiclub.com)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 08 เมษายน 2026, 11:23:AM
(https://www.takieng.com/wp-content/uploads/2020/10/leaves-change-color-01-720x450.jpg)

การตัดสินใจ...ในแต่ละช่วงชีวิตเรานั้น

อดีตเคยสำคัญ...แต่ปัจจุบันอาจไม่ได้คิดถึง

การมีอยู่ของเรื่องราว...ที่เราเคยติดตราตรึง

แต่พอผ่านไปสักช่วงหนึ่ง...มันตกตะกอนได้ว่า..

.....เ พ ร า ะ อ ะ ไ ร......



เมื่อผ่านประสบการณ์ชีวิต..มาสักเพียงครึ่ง

ใจที่เคยตรวนตรึง...ก็ค่อยๆปล่อยวางลงได้

เริ่มเข้าใจ...ความปรารถนาที่ไม่ได้สิ่งใด

และยินยอมให้...ความหวังลงไปคลุกคลีตลอดเวลา



"หวัง"...เพื่อรู้สึกถึงการมีชีวิต

และหลุดพ้นจากการผูกติด...เพื่อมองไปข้างหน้า

แม้จะรู้...สักวันหนึ่ง...ความหวังก็จะแห้งโรยรา

ไปกับความ ปรารถนา...ที่ค่อยๆปล่อยมือ.


(https://i.ibb.co/SNByS6x/vp26.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 12 เมษายน 2026, 09:26:AM
(https://cdn.readawrite.com/articles/13274/13273859/thumbnail/small.gif?1)

กั บ ข้ า ว. . . .เ พี ย ง มื้ อ ห นึ่ ง

กลับมีคุณค่าที่ควรนึกถึง...นับครั้งไม่ถ้วน

รสสัมผัส..บรรยากาส..สายลม...ที่หอมอบอวล

กับน้ำเสียงเชิญชวน...มากินด้วยกันอย่างยินดี



อ า ห า ร พื้ น บ้ า น. . . . ร า ค า ถู ก
 
ใส่ในถ้วย จาน ที่เป็นสังกะสี

ขันน้ำสีเงินเก่าเก็บ...ผ่านการใช้งานมาหลายปี

รูปทรงก้น...ก็บุบบิบบู้บี้...สภาพเกินเยียวยา



ตุ่มน้ำเล็กปิดฝาตรงมุมห้อง

คือน้ำฝนที่หลั่งนองลงมาจากฟากฟ้า

มีความเย็นที่กักเก็บเพียงพอให้...ชื่นใจตลอดเวลา

เตรียมทุกอย่างแล้วตั้งวงพร้อมหน้า...อาหารเย็น



เสียงคุยกันเจื้อยแจ้ว....ไร้สาระ

ต่างปะทะฝึปาก....จิกกัดแบบเล่นๆ

"ความอร่อย"...อร่อยแบบที่มันสมควรเป็น

ในขณะนั้น...ยังไม่คิดว่าจะเห็น...คุณค่าใด



แ ต่ ใ น วั น ที่ . . . . คิ ด ถึ ง
 
รสชาติวันนั้นกับตราตรึงทุกอย่างได้

ตามหา....อาหารเย็น....แบบวันนั้นได้ที่แห่งใด

เสาะแสวงหาเท่าไหร่...ก็ยังไม่เคยมี



ที่แท้แล้ว...ฉันก็ลืมสิ่งหนึ่ง

สิ่งที่คิดถึง...คือบุคคลในเรื่องนี้

คนที่เป็น "จุดศูนย์รวม" เรียกมากินอย่างยินดี

ไม่ได้โหยหาจานสังกะสี....แต่เป็นเธอ.



(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/61837c45c5873d59a4f267b3/iPhone/003.png?v=2)





หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 14 เมษายน 2026, 10:11:AM
(https://prodigits.co.uk/content4/wallpapers/2024/p2/29/b0p60d23.jpg)

ปลดปล่อยความคิดให้ลอยล่อง

ไปกับความปรารถนาเป็นก่ายกอง...ให้สุดฟากฟ้า

เสพสุขกับความสำเร็จในภาพของ...มายา

โดยไม่ต้องเอื้อมมือไขว่คว้า...แต่ก็ได้มาสมดังใจ



ล่องลอยไปกับแสงสีสดใส

สนุกสนานไปกับโลกทั้งใบตรงหน้า

ปลดปล่อยเรื่องราวทิ้งไว้กับกาลเวลา

กระโดดโลดเล่นไปกับห้วงเวหาไม่กลับคืน



แสงแดดกำลังเริ่มร้อน

ยังรู้สึกอาลัยอาวรณ์...ก่อนจะต้องตื่น

ความรู้สึกประจำที่...พร้อมกับความกล้ำกลืน

และต้องฝืน...ลุกขึ้น...ใช้ชีวิตทุกวัน



ปลดปล่อย...เดินทางไปสู่การ "ปล่อยวาง"

รับรู้ทุกอย่างและผ่านเลยไปอย่างนั้น

วางเพราะ...ไม่รู้จะทำยังไงกับมัน

แม้จะสำคัญ...แต่ก็ต้องมองมันแล้วผ่านไป



ปล่อยวางจน....ไม่เหลือแม้....ชีวิต

ที่คอยอุทิศ...ให้กับการเดินผ่านทั้งไกล-ใกล้

ทอดทิ้ง...ความรู้สึกที่อยู่ในใจ

จนไม่รู้จักแล้ว....ว่าฉันคือใครที่ผ่านมา.


(https://i.ibb.co/NV12Kvw/xz2wxq8k2hf.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 15 เมษายน 2026, 11:03:AM
(https://images.dmc.tv/www/images/articles/dhamma.com/620820.1.jpg)

แรงขับเคลื่อน...ที่จะนำพาเราไปข้างหน้า

ผลักดันสองขา และความคิดจนไปถึงฝั่งฝัน

เคลื่อนที่...ไปด้วยแรงกดดัน

และความมานะบากบั่น...ที่หัวใจเรานั้นศรัทธา


แรงขับ...ที่คุณเองก็เคยรับรู้

ไม่ได้เกิดจากสายตาที่เฝ้าดู ...หรือสารพันปัญหา

แต่มันคือ "แรงสะท้อน" ตอนที่คุณ "เปิดตา"

และรับรู้โดยตรงว่า....หนทางไหนที่ควรเลือกไป


ไม่รู้...ปลายทาง...คือชัยชนะ

หรือเพียงแค่...ความพ่ายแพ้ที่อาจจะพบก็ได้

"เสียงเรียก"
...ที่เพรียกหาจากก้นลึกของจิตใจ

คือ ผู้นำทาง...คนใหม่...ยามที่คุณก้าวเดิน


เผชิญหน้า...เพื่อทดสอบ

ออกจากกรอบ...เพื่อเป็นผู้ริเริ่ม

พัฒนา...เพื่อเป็นผู้ต่อเติม

จนคุณเพิ่ม "ผู้สร้าง"...ไว้ในตัวตน.


(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/5f87b43c7d83a340d7f124a2/iPhone/007.png?v=2)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 17 เมษายน 2026, 10:05:AM
(https://www.tnnthailand.com/static/2026/d1bd47f8-5fae-44d7-8b69-df0ed35a686a.webp)


ไม่รู้ว่า....ความยึดติด....ที่เราเคยมี

เป็นเพราะรักเกินพอดี...หรือไม่

หรืออยากปกป้อง...จนมากเกินไป

หรือแท้จริงแล้วใจ...เพียงไม่อยากอยู่ลำพัง



และไม่เคยคิดว่า...เราจะปลดปล่อย

เพราะอย่างน้อย...ลึกๆยังคงมีความหวัง

อะไรก็ได้....ขอแค่เพียงไม่ "ลำพัง"

ทุ่มเทได้ทั้งๆที่....ไม่ได้เกิดประโยชน์อะไร



ให้อาหาร...อารมณ์และความคิด

ยินดีกับการ "ยึดติด"...กับสิ่งที่คิดแล้ว...ว่าใช่!

ความหวาดกลัว...คือเราอิสระเกินไป

แล้วไม่หลงเหลือใคร...ที่จะมีรอยยิ้มให้ในทุกวัน



ได้โปรด...อย่าจากกันไป

ยินยอม พร้อมให้อภัย...ได้ทุกอย่างจริงๆนั้น

แต่แล้ว....พรหมลิขิตขีดมาเพียงให้ได้พบกัน

ความพยายามที่ผ่านมานั้น...ขาดสะบั้น

....เพียงเธอ...ไม่ยินดี....



(https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi556yUNxJtOw_iqb1Sc1fjrDlF6mcSAQcda_t4AFuLcbmX2ZXRJO4IwxGKsUFIy9WR4nvLZ9SvZWq6lqKkDBOEhqWDpIjHebb6s1j1-QE1yMKkh3p1k_5DGRaKMDbnNmi-uQOplbygnys/s320/lll18.gif)



หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 19 เมษายน 2026, 09:56:AM
(https://lh6.googleusercontent.com/proxy/BzvaIvCa5ACw1_6_tfqIB1fl0qVUZjDr96SXBY_PuTKXHyz5V7DCbacKo85tk2IE8gkwfkF41fUWOS8oQqMW6LYyXUqdjH4OMmGeD6g)


ไม่รู้เลยว่า...จะผ่านวันร้ายๆไปได้อย่างไร

เจ็บ....ทรมานในหัวใจ...จนเกินที่จะอดกลั้น

แต่น้ำตา...กลับเหือดหายไปกับความกดดัน

เหลือทิ้งไว้...คือความตีบตันทุกด้านของอารมณ์



ไม่อยากแพ้....แต่ก็....ไม่เคยชนะ

ไม่อยากรับรู้กับความรู้สึกที่ขื่นขม

อยากพอแล้ว....พอเถอะนะกับความปวดร้าวระบม

ที่คอยผูกปมหัวใจ...ให้เจ็บปวดเสมอมา



ใครก็ได้...ช่วยฉันหน่อย

แต่ที่พบคือการปลดปล่อย..."เจ้าตัวปัญหา"

แค่สองเท้า...ยังไม่มีที่ให้ยืนในห้วงเวลา

รู้สึกถึง....การไร้ราคา....ในการมีอยู่ของตัวเอง



อ้อมกอดจากฟ้า....ช่างเงียบเหงา

พูดคุยกับดวงดาว....ที่ไม่เคยคร่ำเคร่ง

อยู่กับเสียงคลื่น...ที่พอจะรื่นเริงเหมือนบทเพลง

แล้วหลับฝัน....ไปพร้อมกับคำว่า "คนเก่ง" ของผู้คน.

(https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuMskca-QhV4JEZMYo2Wu7bL3BuobItlPn3EOj5engt-rvEyTHNldovU8_G_ZNlb0Th2UlZLnsak-kqy2yvVuon44o9CZPB3u86yl1JFG_F3tz1EICoMdC9UMizR04Ey7wAueYFGpjMoc/s320/15line03wn0.gif)









หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: แป้งน้ำ ที่ 20 เมษายน 2026, 05:39:AM


ฉันอาจยังไม่เข้าใจมากนัก
ความหมายของคำว่ารัก . .. ยิ่งใหญ่แค่ไหน
รู้แค่เพียงว่า ~ ทุกจังหวะการเต้นของใจ
ยังคิดถึงคุณได้ . .. อย่างมั่นคง

ให้สัญญาอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
อนาคตที่คุณวาดฝัน . .. อาจเป็นแค่ความใหลหลง
รู้แค่ตอนนี้ . .. มีถ้อยคำที่อยากสื่อสารแบบตรง-ตรง
แม้ชีวิตของฉันจะไม่ยืนยง . ..
แต่คุณจะดำรง . . อยู่จนลมหายใจสุดท้าย . .. ที่ฉันมี~*

(http://dl.glitter-graphics.net/pub/1033/1033931jzqjy41239.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 22 เมษายน 2026, 11:58:AM
(https://becommon.co/wp-content/uploads/thumbnails/thumanilhor_cmheart-oz9s19dloi0jl61k3wtd9thm02cb6h9brtfvy2qbko.jpg)

ต้องใช้เวลา...ไปกับการยอมรับความจริง

....อีกนานเท่าไหร่....

หรือจนกว่า...หัวใจดวงนี้จะแตกสลาย

ยังมีคำถามที่ตกค้างอีกมากมาย

ที่หล่นมาเป็นเศษเม็ดทรายเข้าดวงตา



รู้สึกตัวเอง....ตัวเล็กลง

แต่หัวใจมันหนักมาก...จนแทบบ้า

ที่บอกว่า .....มันต้องใช้ "เวลา"

แล้วที่ผ่านมา.....มันเนิ่นนานเพียงไร



หรือเพียงแค่ "ยืดจังหวะ"

ให้เรารู้สึกเองว่า...มันผ่านไปได้

ความทุกข์ถูกวาง...เรียงราย

คล้ายว่าต่อแถว...รอคอยพิพากษากัน



สุดท้าย...ก็ไม่เหลือใคร

ที่จะยืนเคียงข้างใจ...ในวันที่รู้สึกหวาดหวั่น

เหลือเพียง...ตัวเอง...ที่ยังพอยืนยัน

ว่ากว่าจะผ่านไปนั้น...เธอต้องก้าวเพียงผู้เดียว.


(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/5f18fd59259e68228e71d0c1/iPhone/040.png?v=2)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 25 เมษายน 2026, 01:41:PM
(https://www.akerufeed.com/wp-content/uploads/2022/04/%E0%B8%A7%E0%B8%B4%E0%B8%98%E0%B8%B5%E0%B8%97%E0%B8%B3%E0%B8%94%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B9%84%E0%B8%A1%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%87-12.jpeg)

อยากเก็บช่วงเวลาสำคัญ

กับวันที่รู้สึก...มีความหมาย

เป็นการประทับความดี...ให้มันได้ส่องประกาย

ในยามที่คิดถึง..วันที่มีความหมายที่ผ่านมา



อยากให้รู้ว่านี่คือ...ความใส่ใจ

ทุกสิ่งที่ส่งมอบให้...ล้วนถูกรักษา

เปิดดูวันละหลายครั้ง...เป็นเรื่องธรรมดา

มันพอทดแทนได้กับคำว่า "คิดถึงกัน"



แต่เมื่อทุกอย่างเปลี่ยนไป

ความใส่ใจที่เคยมี...ถึงตัวฉัน

มีเพียงความรำคาญ...ที่ส่งมาให้ทุกวัน

ช่วงเวลาสำคัญ...ก็ยังตอกย้ำให้ฉันยังรอคอย



คิดถึงเธอคนนั้น...ในอดีต

เธอจากไปนานจนฉันรู้สึกเหงาหงอย

กลีบดอกไม้หลุดร่วง...เหลือทิ้งไว้เพียงร่องรอย

ว่าครั้งหนึ่ง...การรอคอยนั้นเคยผ่านมา



เปิดมาดูด้วยความบังเอิญอีกครั้งในวันนี้

ก็ยังสัมผัสถึงความรู้สึกดีๆ...ที่เคยโหยหา

ของที่เคยสำคัญ....วันนี้กลายเป็นของธรรมดา

เพราะเพียงแค่ความรู้สึกโรยรา...ไม่เหมือนเดิม.










หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 28 เมษายน 2026, 02:45:PM
(https://pbs.twimg.com/media/D4lwIHnUcAAr9uU.jpg)

กั บ สิ่ ง ที่ มี ค่า ....

มันไม่ได้หมายความว่าต้องยิ่งใหญ่

หากเพียงแค่ได้เติมเต็มเศษเสี้ยวหัวใจ

พอให้รู้สึกว่า...วันนี้ช่างมีความหมายที่ดี



ค ว ร ค่ า แ ก่ ก า ร คิ ด ถึ ง...

สลักไว้ในห้วงคำนึงถึงครั้งนี้...

ณ ช่วงเวลาที่เคยเกิดความรู้สึกดี-ดี

แต่ความอิ่มเอมมันล้นปรี่จนเต็มหัวใจ



แม้วันหนึ่ง...จะหลงเหลือเพียงแค่"ความทรงจำ"

คำบางคำ...ก็อาจจืดจางและแตกสลาย

แต่อย่างน้อย...สิ่งที่ไม่เคยรู้สึก คือความเสียดาย

และไม่เคยอับอาย...ที่ครั้งหนึ่งเราได้พบกัน.



✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤✤


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 05 พฤษภาคม 2026, 05:35:PM
(https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRiLWMio2RZ_asPKlCyotHxwCS4a7S3X3Hlbg&s)

เพราะฉันคาดหวังไปเอง
หรือเพราะเธอ..ไม่เคยจริงใจต่อกัน
ฉันก็ไม่อาจจะรู้ได้

ได้แต่ตั้งคำถาม
ถึงสิ่งนั้น สิ่งนี้ ว่าเพราะเหตุใด
"ความผิดอยู่ที่ใคร"
หรือเพียงเพราะใจฉันมันอ่อนแอ

ทำไมนะ...ถึงเป็นแบบนี้
ฉันไม่ดี ? หรือส่วนไหนที่คิดว่าแย่
พยายามปรับเปลี่ยน คอยเทคแคร์
แต่...ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลย

หรือเพราะแค่....ฉันไม่ใช่
ยิ่งทำมากไป มันก็เกินจะเอื้อนเอ่ย
ประสบการณ์รัก...ฉันเองก็ไม่เคย
จึงได้แต่รอ....
ให้เธอช่วยเปิดเผย...ความจริงใจ

(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/5c6d2c9a100cc3130bd1e691/iPhone/018.png?v=2)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 07 พฤษภาคม 2026, 09:43:AM
(https://t1.blockdit.com/photos/2021/05/608e24e2ed67730c57b11c48_800x0xcover_lfbhBLsS.jpg)


สิ่งที่มีคุณค่า...ไม่ได้วัดจาก "ใครจะมองเห็น"

คุณค่า มาควบคู่กับ สิ่งที่เป็น

แม้ไม่มีใครมองเห็น...

แต่มันก็เป็นเช่นนั้นธรรมดา



"คุณค่า" ที่มีมาตั้งแต่เริ่มต้น

ไม่จำเป็นต้องอดทน...เพื่อแสดงให้ใครรู้ว่า

"เราเป็นอย่างไร"...ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา

เพราะไม่ได้มีผลกับ "คุณค่า" แต่อย่างใด



คนมองไม่เห็น...ก็ไม่อาจรับรู้

หัวใจไม่เคยเปิดโลกดู...ย่อมไม่อาจสดใส

จงเป็น "ตัวเรา" ในรูปแบบที่เราพอใจ

ส่วนในสายตาใคร เราจะเป็นเช่นไรไม่สำคัญ



เพราะคนอื่นไม่เห็น ...แต่ตัวของเธอรู้

ไม่จำเป็นต้องต่อสู้เพื่อพิสูจน์ใครทั้งนั้น

คนที่ควรค่า...ในการสานสัมพันธ์

พวกเขาจะมองเห็นมัน...โดยที่เธอไม่ต้องกล่าวสิ่งใด

(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/5c6686ea100cc3475f972327/iPhone/018.png?v=2)



หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: เปลวเทียนเปลี่ยนสี ที่ 08 พฤษภาคม 2026, 05:25:PM
ถ้อยคำที่ฝากไว้....มีคำไหนที่ใจสั่ง
ทุกถ้อยคำที่ย้ำๆจริงจัง...ช่างหวานไหว
คำที่เอ่ยใจที่เผย....เคลิบเคลิ้มไกว
ฉันเชื่อเธอได้ใช่มั๊ย....ใช่มั๊ย?คนดี

 emo_62

ระยะห่างร้างไกล....ที่เป็นอยู่
ถ้อยคำที่เธอบอกให้รับรู้...อยู่แบบนี้
ในหนึ่งถ้อยนั้นหวังว่าคง...จะไม่มี
สักหนึ่งวจีที่ไม่จริง...ที่ไม่จัง

 emo_79


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 09 พฤษภาคม 2026, 09:19:AM
(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/516470623/android/sticker.png?v=1)

ฝากไว้ด้วย....ความคิดหนึ่ง
เพื่อให้ ค ว า ม คิ ด ถึ ง ได้ทำงานบ้าง
ปัจจัยสำคัญที่หวั่นไหว คือ "ระยะทาง"
ทำให้รู้สึกติดค้าง...ในบางเวลาที่หวั่นใจ

อยากเชื่อ....ให้มันถึงที่สุด
ก็ลองไม่หยุดที่จะคิดถึง ....ดูดีไหม
หนทางข้างหน้า....มันช่างยาวไกล
สองมือโอบกอดหัวใจ...
แล้วลองเสี่ยงไปด้วยกัน

(https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgdzFA-p6xb18kTD0uNmTz49qp-unqA85bYBKkn2jioP7A7N79p1Xc4TMZq08XvWnm48VPgCjN28bhWZQ6Y-T1UfLatoW-oMczEzOr34NBHIvH5nY8_UNNi1uMfqoaEtyTmvCZA2Z3ar74/s320/36713.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 10 พฤษภาคม 2026, 12:05:AM

ฉันคือผู้อยู่กับปัจจุบัน

(http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_143.gif) (http://www.klonthaiclub.com)

ฉันคือผู้อยู่กับปัจจุบัน
คำว่าความทรงจำสำหรับฉันจึงไร้ค่า
น้ำแข็งแห่งขั้วโลกเหนือที่ว่าเย็นชา
ยังไม่เท่าความรู้สึกของฉันที่มีมาสักนิดเดียว

ฉันคือผู้อยู่กับปัจจุบัน
คำว่าอนาคตไม่เคยวาดฝันให้กอบเกี่ยว
วันเวลากับฉันคือหนึ่งเดียว
มิเคยเลยสักเสี้ยว....โหยหาอาลัย

เพราะฉันคือผู้อยู่กับปัจจุบัน
สุขและทุกข์อันใดนั้นมิเคยหลงใหล
หากปราศจากฉันในนาทีต่อไป
ขอจงรับรู้ไว้...ฉันไม่เสียใจกับการกระทำของใครเลย

"เธอ" ก็จงอยู่กับปัจจุบัน
สิ่งที่เคยทำไปนั้นอย่าเอื้อนเอ่ย
อภัยให้ตัวเองบ้างนะ ~ อย่าละเลย
ฉันมิเคยเก็บสิ่งใดมาใส่ใจจริงจริง

(http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_143.gif) (http://www.klonthaiclub.com)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 13 พฤษภาคม 2026, 08:56:AM
(https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQH-XGXx09mhe6ddGKWfFjsWR_VR1Jd1AdEmQ&s)

สิ่งที่สำคัญ...คือวันนี้

ว่าเราจะฝากอะไรดีๆ ไว้ให้กับตัวเองบ้าง

เราจะทิ้งอะไรไว้...ในตลอดเส้นทาง

เพื่อเก็บเป็นความหมายจางๆในความทรงจำ



ในบางรอยความรู้สึก

เมื่อถูกเวลาตกผลึกแล้ว...เราอาจมองเป็นเรื่องน่าขำ

แต่บางร่องรอย...ก็ ถู ก ล บ ล้ า ง ใ น ภ า พ จำ

และเราก็ไม่คิดจะเหยียบซ้ำ...ในจุดที่เราเดินผ่านไป



ในบางร่องรอยของความหมาย

อาจถูกคลี่คลายไปกับเวลาและเหตุการณ์ใหม่ๆ

"อดีต" เมื่อผ่านไปแล้ว...ก็อาจแค่ "เคยอยู่ในใจ"

และมันไม่ได้ยิ่งใหญ่...เหมือนที่เคยผ่านมา



ปล่อยให้เวลาของความสุขได้ดำเนิน

ทุกย่างก้าวที่เราถูกเวลากำหนดให้เดินไปข้างหน้า

นั่นคือสิ่งเดียว ที่เป็นความหมายของ"เวลา"

ก็คือการนำพา...ให้เราออกสู่โลกที่เรียกว่า "ปัจจุบัน"



(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/61b04cbaf864dd7f3763ab8b/iPhone/009.png?v=2)
ความหมายดีมากเลยค่ะคุณกัลมลี พิกุลชอบ


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 30 พฤษภาคม 2026, 10:21:AM
(https://pbs.twimg.com/profile_images/1219315625459191809/6sGQgqG__400x400.jpg)

ไม่รู้ว่า...จะมีสักกี่ครั้ง

ที่เรายินยอม...นั่งรับฟังหัวใจตัวเองบ้าง

ยินยอม...ที่จะทำตามใจเราระหว่างทาง

มากกว่า "เกรงใจ" คนข้างๆตลอดเวลา



เหนื่อยนะ...กับการแบกรับความรู้สึก

ทั้งๆที่ในส่วนลึก...ใจเราร้องบอกว่า

"ช่วยแบ่งเบา" บ้างได้ไหม...บางเวลา

ขอพื้นที่...ที่ทำให้ตัวฉันได้กลับมาเพียงนาที



คำร้องขอ...ที่เงียบสงบ

ก็ทำให้ทุกอย่างถูกพักรบในพื้นที่

เพราะไม่เคยเปล่งเสียงของ ความปรารถนาที่มี

ทุกๆคนจึงรู้สึกว่า ดี ....ที่เราต่างนั้นเข้าใจ



ไม่รู้ว่า...ความหมายที่ควรเลือก

คือการดูแล"เปลือก" หรือ "คุณค่า"ที่ฝันใฝ่

ดูแลทุกคน และปล่อยให้ตัวเองแห้งเหี่ยวไป

หรือจะเอาแต่ใจ....เพื่อให้ตัวเองงอกงาม



สุดท้าย...ฉันยังเลือกความเงียบ

เลือกให้คนอื่น มีร้อยยิ้ม โดยไม่ต้องตอบคำถาม

เพราะรอยยิ้มนั้นก็ยังมีคุณค่าในนิยาม

ที่ยังเป็นหนึ่งในความสุขของตัวเอง.


(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/6029dcd473c7c06a06a4ff0d/iPhone/001.png?v=2)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: แป้งน้ำ ที่ 04 มิถุนายน 2026, 03:22:AM

(http://dl2.glitter-graphics.net/pub/989/989332aj28ukpjv1.gif)

ยังมีความห่วงหาซ่อนตัวมากับสายฝน
ทุกครั้งที่เมฆกลั่นตัวร่วงหล่น . .. มีความคิดถึงปะปนในนั้น
แค่ส่งไปทักทาย . .. ไม่ได้เรียกร้องสิ่งใดต่อกัน
แค่ “ยังมีเธอในความผูกพัน” . ..
. ..  เป็นความหมายของคืนวันตลอดมา

ยังชอบกลิ่นหอมของไอดินกลิ่นฝน
เหมือนที่เคยมีใครบางคน . .. ชอบไอดินกลิ่นฟ้า
ยังมีถ้อยคำบางคำ . .. ที่เฝ้าเก็บงำเรื่อยมา
แม้วันนี้จะหายไปจากระยะสายตา . ..
. .. แต่ความรู้สึกที่ผ่านมา . .. ไม่เคยลดทอน~*

(http://dl2.glitter-graphics.net/pub/989/989332aj28ukpjv1.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 11 มิถุนายน 2026, 12:06:PM
(https://png.pngtree.com/thumb_back/fh260/background/20230802/pngtree-flower-in-the-rain-by-jacquelyn-britton-image_12982548.jpg)

เมื่อชีวิตเปิดเปลือย...ไปหมดทุกด้าน

เหลือแค่ความคิดอ่าน....

ที่ยังพอหยั่งรากเพื่อหลบแรงของฟ้าฝน

หนึ่งคำที่ยึดถือเรื่อยมาคือคำว่า "อดทน"

ไม่ว่าจะลม แดด หรือฝน...ฉั น ต้ อ ง ผ่ า น มั น ไ ป



เหน็บหนาว...ก็ทำได้เพียงแค่รู้สึก

แม้ว่าในส่วนลึกจะรับรู้ว่าอาจจะไม่ไหว

ในเมื่อไร้ที่กำบังจะปกป้องหัวใจ

ก็ต้องกัดฟันสู้กับฟ้าต่อไป...จนร่างนี้ลับลา



สดชื่น....แต่หายใจไม่ออก

แม้ภายนอกจะยังรู้สึกขอบคุณฟ้า

แต่ภายใน....เพราะนี่คือโชคชะตา

และฉันก็รับรู้แล้วว่า.....ไม่ อ า จ ขั ด ขื น สิ่ ง ใ ด.

(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/844192517/android/sticker.png?v=1)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 05 กรกฎาคม 2026, 06:10:PM
(https://png.pngtree.com/thumb_back/fh260/background/20250415/pngtree-sculpted-flowers-in-red-yellow-and-orange-on-an-aged-blue-image_17201048.jpg)

ก ว่ า จ ะ ไ ด้ เ ติ บ โ ต ....

กว่าจะได้เรียนรู้ว่า...ความหมายของชีวิตคือแบบไหน

ก็เหมือนว่าเรากำลังเดินผ่านความเข้าใจ

ที่มีอยู่มากมายในเรื่องเดียวกัน



เคยคิดว่า...เรามีหน้าที่ที่แสนยิ่งใหญ่

และมีความสำคัญมากกว่าใครๆแบบนั้น

แต่พอยิ่งผ่านประสบการณ์แต่ละวัน

ก็รู้สึกว่าตัวฉัน....มันกำลังเริ่มเล็กลง



แต่เมื่อส่องกระจกบานใหม่

เริ่มรู้สึกว่า ใช่!! ....จนจมดิ่งกับความลุ่มหลง

สิ่งที่เล็ก สิ่งที่ใหญ่...แท้จริงไม่ได้มั่นคง

หากกาลเวลามักเจาะจง....แล้วก็เริ่มลืมเลือนไป



จนเวลาเดินทางมาถึง ณ ที่หนี่ง

ก็เพิ่งจะเข้าใจลึกซึ้ง...กับโลกใบใหญ่

ความหมายของฉัน...สำคัญตอนช่วงเวลาผลิใบ

และตอนที่หัวใจเบ่งบานด้วยตัวของเราเอง.



(http://dl.glitter-graphics.net/pub/926/926601do9y3g7tff.gif)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 06 สิงหาคม 2026, 10:59:PM
(https://www.akerufeed.com/wp-content/uploads/2022/05/wallpaper-iphone-3.jpeg)

ก่อนเคยคิดว่า....

สายตาของฉัน.....อาจไม่สามารถมองใครได้

จนถึงวันที่...เธอจากไป

ฉันจึงพบคำตอบว่า....

เป็นเพราะฉันเลือกที่จะเก็บสายตาไว้

.....เพื่อมองเธอ.....


(https://stickershop.line-scdn.net/sticonshop/v1/sticon/61ab2719c5873d59a4f33ad7/iPhone/027.png?v=2)


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 10 สิงหาคม 2026, 04:13:AM
(https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR6p8GMRTJ7GVCf3AZSPNc0gGo85chsxFIDpQ&s)

คิดถึง.....สมัยยังเรียน อาชีวะ

ชีวิตวัยรุ่นสะเปะสะปะไปซะทุกเรื่อง

แสวงหา...การใช้ชีวิตในสังคมเมือง

อยากเห็นความรุ่งเรือง...ว่าเป็นเช่นไร



เครื่องพิมพ์ดีด....ตัวเก่า

จับวางนิ้วเราให้จดจำ...ท่านั้นไว้

วันหนึ่ง...หากว่าเราได้ก้าวออกไป

อย่างน้อย...จะได้มีอะไรๆให้พกติดตัว



สังคม....แห่งแสงสี

สวยบาดตาในยามราตรี...ที่...ไฟสลัว

โลกภายนอก....ไม่ได้น่ากลัว

แต่ที่หมองมัวคือ "สายตา"เราที่เฝ้ามอง



ยังจับแป้นพิมพ์ดีด...ไว้ให้มั่น

และเดินถือมันไปทั่ว...แม้นสายตาใครจะจับจ้อง

"คุณค่า"ที่ฉันถือคือสิ่งที่พวกคุณหมายปอง

ทั้งที่แท้จริงแล้ว.."เจ้าของ"..ต่างหากที่ใช้มัน.

PIKuL


(http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_076.gif) (http://www.klonthaiclub.com)

สมัยเรียนพาณิชย์ติดแต่งหน้า
ผิวหน้าสีปากสีดวงตา....ก็ใช่ฉัน
แต่แขนกับคอนี่สิ....ของผู้ใดกัน
เครื่องเขียนน่ารัก~พวงกุญแจซานริโอ้สารพัน....ห้อยเป็นพวง

ชอบแวะไปหาเพื่อนที่เรียนเทคนิคและสารพัดช่าง
หวังผลว่าจะได้ผู้ติดมือมาบ้าง...ให้ห่วงหวง
แต่คนสวยมักอาภัพรักอับดวง
จึงอ้างว่าที่ไร้คนควงเพราะหวงความโสด...โปรดเข้าใจ

เลือกสาขาบัญชีแบบงงงงคนหลงทิศ
แบบว่าเรียนเก่งคณิต....สมองใส
ขนาดว่าเรียนๆ เล่นๆ แอบหลับยังเข้าใจ
พิมพ์ดีดก็คล่องว่องไว....ไปแข่งที่ไหนก็คว้าเหรียญมาครอบครอง

นี่ไม่ได้มาขิงสาวอาชีวะหรอกนะ
แค่เล่าอดีตให้ฟังน่ะ เรื่องเบาสมอง
จบ ปวช. แล้วไปต่ออีกสายที่หมายปอง
แต่สิ่งที่เรียนรู้มาทั้งผอง~ต่อยอดให้มีมุมมองที่กว้างไกล

ชีวิตก็เหมือนภาพจิกซอว์
แต่ละตัวค่อยค่อยต่อเป็นภาพใหญ่
ล้มเหลว ผิดพลาดบ้าง เรียนรู้ไป
เติบโตงอกงามไปตามวัย....เรียนรู้และเริ่มใหม่ได้ทุกวัน

กัลมลี* สาวพาณิชย์จิตแจ่มใส

(http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_076.gif) (http://www.klonthaiclub.com)




หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 10 สิงหาคม 2026, 05:50:PM
([url]https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR6p8GMRTJ7GVCf3AZSPNc0gGo85chsxFIDpQ&s[/url])

คิดถึง.....สมัยยังเรียน อาชีวะ

ชีวิตวัยรุ่นสะเปะสะปะไปซะทุกเรื่อง

แสวงหา...การใช้ชีวิตในสังคมเมือง

อยากเห็นความรุ่งเรือง...ว่าเป็นเช่นไร



เครื่องพิมพ์ดีด....ตัวเก่า

จับวางนิ้วเราให้จดจำ...ท่านั้นไว้

วันหนึ่ง...หากว่าเราได้ก้าวออกไป

อย่างน้อย...จะได้มีอะไรๆให้พกติดตัว



สังคม....แห่งแสงสี

สวยบาดตาในยามราตรี...ที่...ไฟสลัว

โลกภายนอก....ไม่ได้น่ากลัว

แต่ที่หมองมัวคือ "สายตา"เราที่เฝ้ามอง



ยังจับแป้นพิมพ์ดีด...ไว้ให้มั่น

และเดินถือมันไปทั่ว...แม้นสายตาใครจะจับจ้อง

"คุณค่า"ที่ฉันถือคือสิ่งที่พวกคุณหมายปอง

ทั้งที่แท้จริงแล้ว.."เจ้าของ"..ต่างหากที่ใช้มัน.

PIKuL


([url]http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_076.gif[/url]) ([url]http://www.klonthaiclub.com[/url])

สมัยเรียนพาณิชย์ติดแต่งหน้า
ผิวหน้าสีปากสีดวงตา....ก็ใช่ฉัน
แต่แขนกับคอนี่สิ....ของผู้ใดกัน
เครื่องเขียนน่ารัก~พวงกุญแจซานริโอ้สารพัน....ห้อยเป็นพวง

ชอบแวะไปหาเพื่อนที่เรียนเทคนิคและสารพัดช่าง
หวังผลว่าจะได้ผู้ติดมือมาบ้าง...ให้ห่วงหวง
แต่คนสวยมักอาภัพรักอับดวง
จึงอ้างว่าที่ไร้คนควงเพราะหวงความโสด...โปรดเข้าใจ

เลือกสาขาบัญชีแบบงงงงคนหลงทิศ
แบบว่าเรียนเก่งคณิต....สมองใส
ขนาดว่าเรียนๆ เล่นๆ แอบหลับยังเข้าใจ
พิมพ์ดีดก็คล่องว่องไว....ไปแข่งที่ไหนก็คว้าเหรียญมาครอบครอง

นี่ไม่ได้มาขิงสาวอาชีวะหรอกนะ
แค่เล่าอดีตให้ฟังน่ะ เรื่องเบาสมอง
จบ ปวช. แล้วไปต่ออีกสายที่หมายปอง
แต่สิ่งที่เรียนรู้มาทั้งผอง~ต่อยอดให้มีมุมมองที่กว้างไกล

ชีวิตก็เหมือนภาพจิกซอว์
แต่ละตัวค่อยค่อยต่อเป็นภาพใหญ่
ล้มเหลว ผิดพลาดบ้าง เรียนรู้ไป
เติบโตงอกงามไปตามวัย....เรียนรู้และเริ่มใหม่ได้ทุกวัน

กัลมลี* สาวพาณิชย์จิตแจ่มใส

([url]http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_076.gif[/url]) ([url]http://www.klonthaiclub.com[/url])





เส้นทางการเรียนนั้น...ค่อนข้างหลากหลาย
สายสามัญ วิทย์-คณิตย์ คือสถิตร่างฉัน
แต่เรียนไม่เก่งหรอกนะ....เพราะเอาแต่เล่นทุกวัน
เป็นช่วงที่ความผูกพันธ์ระหว่าง"เพื่อน"นั้นกำลังเบ่งบาน

จึงได้มาสานต่อที่วิทยาลัยเทคนิค
สองปีติดๆ...เรียนจนหน้าม้าน
แต่เป็นสองปีที่....ตั้งใจทุกกิจการ
เพื่อค้นหา"บ้านในใจ"ของตนเอง

เป็นสองปีที่.......ลองทุกอย่าง
เพื่ออยากรู้ว่า เราทำอะไรได้บ้าง...แม้ไม่ใช่คนเก่ง
จึงค้นพบความหมาย....อย่างหนึ่งด้วยตนเอง
ว่าทุกบทเพลงของชีวิต...เราสามารถที่จะสร้างมันขึ้นมา

ไม่มีอะไรที่เราจะทำไม่ได้...
หากอยู่ที่ว่าใจไตร่ตรองแล้วในภายหน้า
เราสามารถเลือกสิ่งหนึ่งเพื่อสละเวลา
ทุ่มเทไปจนกว่า จะได้ออกดอกออกผลงอกเงย

เป็นสองปีที่...ก้าวขึ้นมาเป็นผู้เลือก
ใช้เวลากระเทาะเปลือกความคิด...มินิ่งเฉย
กว่าจะจัดการองค์ประกอบของชีวิตที่คุ้นเคย
เวลาก็ผ่านล่วงเลยไปอีกหลายปี

ไม่ง่ายเลยนะชีวิต
และก็ไม่คิดว่า....มันจะยากขนาดนี้
หากมองแค่ตัวของเรา...มันก็ง่ายดี
หากแต่ว่าเรายังมี...พ่อ แม่ และคนที่รักเราอีกมากมาย

การเป็นผู้เลือกจึงมีข้อจำกัด
กว่าจะคลี่คลายด้ายที่เกี่ยวรัด...ก็เกือบจะสาย
ยังขอบคุณ สองปี....ที่ไม่เคยคิดเสียดาย
แม้กว่าทุกอย่างจะคลี่คลาย...
ก็ยังดีกว่าไม่รู้ความหมายสิ่งใดเลย.


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 10 สิงหาคม 2026, 09:56:PM
([url]https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR6p8GMRTJ7GVCf3AZSPNc0gGo85chsxFIDpQ&s[/url])

คิดถึง.....สมัยยังเรียน อาชีวะ

ชีวิตวัยรุ่นสะเปะสะปะไปซะทุกเรื่อง

แสวงหา...การใช้ชีวิตในสังคมเมือง

อยากเห็นความรุ่งเรือง...ว่าเป็นเช่นไร



เครื่องพิมพ์ดีด....ตัวเก่า

จับวางนิ้วเราให้จดจำ...ท่านั้นไว้

วันหนึ่ง...หากว่าเราได้ก้าวออกไป

อย่างน้อย...จะได้มีอะไรๆให้พกติดตัว



สังคม....แห่งแสงสี

สวยบาดตาในยามราตรี...ที่...ไฟสลัว

โลกภายนอก....ไม่ได้น่ากลัว

แต่ที่หมองมัวคือ "สายตา"เราที่เฝ้ามอง



ยังจับแป้นพิมพ์ดีด...ไว้ให้มั่น

และเดินถือมันไปทั่ว...แม้นสายตาใครจะจับจ้อง

"คุณค่า"ที่ฉันถือคือสิ่งที่พวกคุณหมายปอง

ทั้งที่แท้จริงแล้ว.."เจ้าของ"..ต่างหากที่ใช้มัน.

PIKuL


([url]http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_076.gif[/url]) ([url]http://www.klonthaiclub.com[/url])

สมัยเรียนพาณิชย์ติดแต่งหน้า
ผิวหน้าสีปากสีดวงตา....ก็ใช่ฉัน
แต่แขนกับคอนี่สิ....ของผู้ใดกัน
เครื่องเขียนน่ารัก~พวงกุญแจซานริโอ้สารพัน....ห้อยเป็นพวง

ชอบแวะไปหาเพื่อนที่เรียนเทคนิคและสารพัดช่าง
หวังผลว่าจะได้ผู้ติดมือมาบ้าง...ให้ห่วงหวง
แต่คนสวยมักอาภัพรักอับดวง
จึงอ้างว่าที่ไร้คนควงเพราะหวงความโสด...โปรดเข้าใจ

เลือกสาขาบัญชีแบบงงงงคนหลงทิศ
แบบว่าเรียนเก่งคณิต....สมองใส
ขนาดว่าเรียนๆ เล่นๆ แอบหลับยังเข้าใจ
พิมพ์ดีดก็คล่องว่องไว....ไปแข่งที่ไหนก็คว้าเหรียญมาครอบครอง

นี่ไม่ได้มาขิงสาวอาชีวะหรอกนะ
แค่เล่าอดีตให้ฟังน่ะ เรื่องเบาสมอง
จบ ปวช. แล้วไปต่ออีกสายที่หมายปอง
แต่สิ่งที่เรียนรู้มาทั้งผอง~ต่อยอดให้มีมุมมองที่กว้างไกล

ชีวิตก็เหมือนภาพจิกซอว์
แต่ละตัวค่อยค่อยต่อเป็นภาพใหญ่
ล้มเหลว ผิดพลาดบ้าง เรียนรู้ไป
เติบโตงอกงามไปตามวัย....เรียนรู้และเริ่มใหม่ได้ทุกวัน

กัลมลี* สาวพาณิชย์จิตแจ่มใส

([url]http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_076.gif[/url]) ([url]http://www.klonthaiclub.com[/url])





เส้นทางการเรียนนั้น...ค่อนข้างหลากหลาย
สายสามัญ วิทย์-คณิตย์ คือสถิตร่างฉัน
แต่เรียนไม่เก่งหรอกนะ....เพราะเอาแต่เล่นทุกวัน
เป็นช่วงที่ความผูกพันธ์ระหว่าง"เพื่อน"นั้นกำลังเบ่งบาน

จึงได้มาสานต่อที่วิทยาลัยเทคนิค
สองปีติดๆ...เรียนจนหน้าม้าน
แต่เป็นสองปีที่....ตั้งใจทุกกิจการ
เพื่อค้นหา"บ้านในใจ"ของตนเอง

เป็นสองปีที่.......ลองทุกอย่าง
เพื่ออยากรู้ว่า เราทำอะไรได้บ้าง...แม้ไม่ใช่คนเก่ง
จึงค้นพบความหมาย....อย่างหนึ่งด้วยตนเอง
ว่าทุกบทเพลงของชีวิต...เราสามารถที่จะสร้างมันขึ้นมา

ไม่มีอะไรที่เราจะทำไม่ได้...
หากอยู่ที่ว่าใจไตร่ตรองแล้วในภายหน้า
เราสามารถเลือกสิ่งหนึ่งเพื่อสละเวลา
ทุ่มเทไปจนกว่า จะได้ออกดอกออกผลงอกเงย

เป็นสองปีที่...ก้าวขึ้นมาเป็นผู้เลือก
ใช้เวลากระเทาะเปลือกความคิด...มินิ่งเฉย
กว่าจะจัดการองค์ประกอบของชีวิตที่คุ้นเคย
เวลาก็ผ่านล่วงเลยไปอีกหลายปี

ไม่ง่ายเลยนะชีวิต
และก็ไม่คิดว่า....มันจะยากขนาดนี้
หากมองแค่ตัวของเรา...มันก็ง่ายดี
หากแต่ว่าเรายังมี...พ่อ แม่ และคนที่รักเราอีกมากมาย

การเป็นผู้เลือกจึงมีข้อจำกัด
กว่าจะคลี่คลายด้ายที่เกี่ยวรัด...ก็เกือบจะสาย
ยังขอบคุณ สองปี....ที่ไม่เคยคิดเสียดาย
แม้กว่าทุกอย่างจะคลี่คลาย...
ก็ยังดีกว่าไม่รู้ความหมายสิ่งใดเลย.


ทุกชีวิตมีข้อจำกัดของมัน
คนเราต้องทำบททดสอบเหล่านั้น...จนกว่าคำตอบจะเฉลย
การลงมือทำสิ่งที่ยากย่อมดีกว่าไม่ทำอะไรเลย
อย่างน้อยก็ยังยืดอกภูมิใจว่าเคย..."พยายาม"

ความพยายามอยู่ที่ไหน...ความสำเร็จอาจไม่ได้อยู่ที่นั่น
อาจสูญเสียความเชื่อมั่นและเริ่มตั้งคำถาม
และโดยที่ไม่ทันรู้ตัว....ก็พบว่ามันผลิดอกออกผลงดงาม
คือดอกผลของเมล็ดพันธุ์ประสบการณ์ที่เราก้าวข้าม...อย่างยากเย็น

ขอบคุณ "ถ้อยคำที่ฝากไว้"
ราวกับว่าวันวานของตัวเองข้างใน...ฉายวนมาให้เห็น
ฉันในวันนี้...เดินมาถึงทางแยกที่แตกต่างและลำเค็ญ
แต่สามารถตัดสินใจเลือกได้อย่างใจเย็น....เพราะถ้อยคำของเธอ

ขอบคุณนะ


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 11 สิงหาคม 2026, 08:53:PM
([url]https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR6p8GMRTJ7GVCf3AZSPNc0gGo85chsxFIDpQ&s[/url])

คิดถึง.....สมัยยังเรียน อาชีวะ

ชีวิตวัยรุ่นสะเปะสะปะไปซะทุกเรื่อง

แสวงหา...การใช้ชีวิตในสังคมเมือง

อยากเห็นความรุ่งเรือง...ว่าเป็นเช่นไร



เครื่องพิมพ์ดีด....ตัวเก่า

จับวางนิ้วเราให้จดจำ...ท่านั้นไว้

วันหนึ่ง...หากว่าเราได้ก้าวออกไป

อย่างน้อย...จะได้มีอะไรๆให้พกติดตัว



สังคม....แห่งแสงสี

สวยบาดตาในยามราตรี...ที่...ไฟสลัว

โลกภายนอก....ไม่ได้น่ากลัว

แต่ที่หมองมัวคือ "สายตา"เราที่เฝ้ามอง



ยังจับแป้นพิมพ์ดีด...ไว้ให้มั่น

และเดินถือมันไปทั่ว...แม้นสายตาใครจะจับจ้อง

"คุณค่า"ที่ฉันถือคือสิ่งที่พวกคุณหมายปอง

ทั้งที่แท้จริงแล้ว.."เจ้าของ"..ต่างหากที่ใช้มัน.

PIKuL


([url]http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_076.gif[/url]) ([url]http://www.klonthaiclub.com[/url])

สมัยเรียนพาณิชย์ติดแต่งหน้า
ผิวหน้าสีปากสีดวงตา....ก็ใช่ฉัน
แต่แขนกับคอนี่สิ....ของผู้ใดกัน
เครื่องเขียนน่ารัก~พวงกุญแจซานริโอ้สารพัน....ห้อยเป็นพวง

ชอบแวะไปหาเพื่อนที่เรียนเทคนิคและสารพัดช่าง
หวังผลว่าจะได้ผู้ติดมือมาบ้าง...ให้ห่วงหวง
แต่คนสวยมักอาภัพรักอับดวง
จึงอ้างว่าที่ไร้คนควงเพราะหวงความโสด...โปรดเข้าใจ

เลือกสาขาบัญชีแบบงงงงคนหลงทิศ
แบบว่าเรียนเก่งคณิต....สมองใส
ขนาดว่าเรียนๆ เล่นๆ แอบหลับยังเข้าใจ
พิมพ์ดีดก็คล่องว่องไว....ไปแข่งที่ไหนก็คว้าเหรียญมาครอบครอง

นี่ไม่ได้มาขิงสาวอาชีวะหรอกนะ
แค่เล่าอดีตให้ฟังน่ะ เรื่องเบาสมอง
จบ ปวช. แล้วไปต่ออีกสายที่หมายปอง
แต่สิ่งที่เรียนรู้มาทั้งผอง~ต่อยอดให้มีมุมมองที่กว้างไกล

ชีวิตก็เหมือนภาพจิกซอว์
แต่ละตัวค่อยค่อยต่อเป็นภาพใหญ่
ล้มเหลว ผิดพลาดบ้าง เรียนรู้ไป
เติบโตงอกงามไปตามวัย....เรียนรู้และเริ่มใหม่ได้ทุกวัน

กัลมลี* สาวพาณิชย์จิตแจ่มใส

([url]http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_076.gif[/url]) ([url]http://www.klonthaiclub.com[/url])





เส้นทางการเรียนนั้น...ค่อนข้างหลากหลาย
สายสามัญ วิทย์-คณิตย์ คือสถิตร่างฉัน
แต่เรียนไม่เก่งหรอกนะ....เพราะเอาแต่เล่นทุกวัน
เป็นช่วงที่ความผูกพันธ์ระหว่าง"เพื่อน"นั้นกำลังเบ่งบาน

จึงได้มาสานต่อที่วิทยาลัยเทคนิค
สองปีติดๆ...เรียนจนหน้าม้าน
แต่เป็นสองปีที่....ตั้งใจทุกกิจการ
เพื่อค้นหา"บ้านในใจ"ของตนเอง

เป็นสองปีที่.......ลองทุกอย่าง
เพื่ออยากรู้ว่า เราทำอะไรได้บ้าง...แม้ไม่ใช่คนเก่ง
จึงค้นพบความหมาย....อย่างหนึ่งด้วยตนเอง
ว่าทุกบทเพลงของชีวิต...เราสามารถที่จะสร้างมันขึ้นมา

ไม่มีอะไรที่เราจะทำไม่ได้...
หากอยู่ที่ว่าใจไตร่ตรองแล้วในภายหน้า
เราสามารถเลือกสิ่งหนึ่งเพื่อสละเวลา
ทุ่มเทไปจนกว่า จะได้ออกดอกออกผลงอกเงย

เป็นสองปีที่...ก้าวขึ้นมาเป็นผู้เลือก
ใช้เวลากระเทาะเปลือกความคิด...มินิ่งเฉย
กว่าจะจัดการองค์ประกอบของชีวิตที่คุ้นเคย
เวลาก็ผ่านล่วงเลยไปอีกหลายปี

ไม่ง่ายเลยนะชีวิต
และก็ไม่คิดว่า....มันจะยากขนาดนี้
หากมองแค่ตัวของเรา...มันก็ง่ายดี
หากแต่ว่าเรายังมี...พ่อ แม่ และคนที่รักเราอีกมากมาย

การเป็นผู้เลือกจึงมีข้อจำกัด
กว่าจะคลี่คลายด้ายที่เกี่ยวรัด...ก็เกือบจะสาย
ยังขอบคุณ สองปี....ที่ไม่เคยคิดเสียดาย
แม้กว่าทุกอย่างจะคลี่คลาย...
ก็ยังดีกว่าไม่รู้ความหมายสิ่งใดเลย.


ทุกชีวิตมีข้อจำกัดของมัน
คนเราต้องทำบททดสอบเหล่านั้น...จนกว่าคำตอบจะเฉลย
การลงมือทำสิ่งที่ยากย่อมดีกว่าไม่ทำอะไรเลย
อย่างน้อยก็ยังยืดอกภูมิใจว่าเคย..."พยายาม"

ความพยายามอยู่ที่ไหน...ความสำเร็จอาจไม่ได้อยู่ที่นั่น
อาจสูญเสียความเชื่อมั่นและเริ่มตั้งคำถาม
และโดยที่ไม่ทันรู้ตัว....ก็พบว่ามันผลิดอกออกผลงดงาม
คือดอกผลของเมล็ดพันธุ์ประสบการณ์ที่เราก้าวข้าม...อย่างยากเย็น

ขอบคุณ "ถ้อยคำที่ฝากไว้"
ราวกับว่าวันวานของตัวเองข้างใน...ฉายวนมาให้เห็น
ฉันในวันนี้...เดินมาถึงทางแยกที่แตกต่างและลำเค็ญ
แต่สามารถตัดสินใจเลือกได้อย่างใจเย็น....เพราะถ้อยคำของเธอ

ขอบคุณนะ

เพราะคนสุดท้ายคือ"เธอ" ที่ "เลือก"เส้นทางนั้น
วารวันที่ผันผ่านมา...ล้วนไม่เคยถูกมองข้าม
รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ในวันที่เคยพยายาม
รวมไปถึงหยาดน้ำตาที่ไม่อาจห้าม...ในยามคำนึง

วันนี้เราล้ม...วันหนึ่งเราจะลุกได้
วันนี้อาจดูเหมือนยังห่างไกล ทำได้เพียงการคิดถึง
แต่พอพรุ่งนี้...จังหวะมันเดินหน้าไปอีกนิดนึง
แม้ยังไปไม่ถึง...แต่มันก็ใกล้กว่าเมื่อวาน

ความสำคัญ...ไม่ได้อยู่ที่เส้นทางหรอกนะ
หรือเรากำลังพบกับอะไรบ้างยามก้าวผ่าน
ความสำคัญอันดับหนึ่ง...คือ "ตนเอง" ตลอดกาล
เป็นเราที่คอยหว่านเมล็ดพันธุ์...
.......ตลอดเส้นทางเดินที่ผ่านมา.......
ลองหันกลับไปมองสิว่า.....เมล็ดพันธุ์เหล่านั้นเติบโตเช่นไร



รักนะ จุ๊บๆ


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 12 สิงหาคม 2026, 08:15:PM



สาวเทคนิค ปะหน้า สาวพาณิชย์
พาลหงุดหงิด อารมณ์ เหลือข่มไหว
นึกว่ามวย หยุดโลก ทั้งโลกไว้
กลับกลายไป เป็นมวยล้ม ต้มคนดู

ไร้จิกกัด หมัดตอก แทงศอกเข่า
ไร้เขย่า ขย่มทึ้ง ดึงหัวหู
ไร้เหน็บแนม ถมทับ คับข้องพรู
ไร้ข่มขู่ ข่มขวัญ ไม่มันเลย

ข้างลุงจบ ศรีธัญญะ สถาบัน
ชอบเย้ยหยัน ยุแยง ตะแบงเอ่ย
ทั้งส่อเสียด แส่เสี้ยม เหี้ยมหักเปรย
สุดนิ่งเฉย เบิกร้าวฉาน กานท์ประพันธ์

JclRIIluhcg

โซ...เซอะเซอ
12 สิงหาคม 2569




หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: PIKuL ที่ 13 สิงหาคม 2026, 11:44:AM
(https://stickershop.line-scdn.net/stickershop/v1/sticker/60932579/android/sticker.png?v=14)

ลุงคงจบคณะ...ยุแยงตะแคงป่วน

เกียรตินิยมชื่นชมครบถ้วน....ตามหลักฐาน

เห็นร่องรอยฝ่ามือห้านิ้ว...แปะประจาน

ไปป่วนใครมาเล่าท่าน.....จึงยับเยิน อิอิ



มองอีกด้านแผ่นหลัง...มันช่างขาดวิ่น...

ไปหาเรื่องเค้าทั่วถิ่นละสิท่า...น่าสรรเสริญ

ส่วนที่ขายังมีรอยกัดแทะแต่หมางเมิน

สภาพท่าน...อย่าให้ข้อยเอิ้นเลยเหอะ...อนาถใจ



แฮร่ๆๆๆ หยอกๆนะค๊าาาาาา อิอิ


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 13 สิงหาคม 2026, 04:58:PM


สาวเทคนิค-พาณิชย์ดุจมิตรรัก
ผูกสมัครไมตรีดีรักใคร่
ผู้จบศรีธัญญะ ฤา จะเข้าใจ
โอนมาไวค่าทำขวัญให้กัล-กุล

 emo_121


หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 13 สิงหาคม 2026, 09:52:PM


ชอบหยิบยกเรื่องเงินตรา มาแก้เกี้ยว
แท้ปากเปรี้ยวหวังฉกล้วงพวงองุ่น (555มาได้ไง)
มิยากเลยแค่แปลงหนี้ มาเป็นทุน*
จักโอบเอื้อเจือจุน อกอุ่นซบ

โซ...เซอะเซอ
13 สิงหาคม 2569


ป.ล.
*ในรูปบริษัท
การแปลงหนี้เป็นทุน คือ การที่เจ้าหนี้ตกลง
เปลี่ยนภาระหนี้ที่บริษัทเป็นหนี้อยู่
ให้กลายเป็นหุ้นหรือทุนของบริษัทแทน

ส่วนในกรณีหนี้บุคคลนั้น
ก็แค่เปลี่ยนสถานะจากเจ้าหนี้กลาย
มาเป็นหุ้นส่วนชีวิตแทนไง...อิอิ

 emo_85



หัวข้อ: Re: ถ้อยคำที่ฝากไว้
เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 13 สิงหาคม 2026, 11:58:PM

เสนอตัวแปลงทุนมาเป็นหนี้
ลุงใจดี...กัล* ไหว้ต่ำพรมน้ำอบ
เป็นหุ้นส่วนแล้วห้ำหั่นมวยครันครบ
เรื่องราวจบแบบแฮปปี้ดีใจจัง

 emo_28