|
หัวข้อ: หินก้อนนั้นยังอยู่ในหัวใจฉัน เริ่มหัวข้อโดย: ขอบฟ้าเหตุการณ์ ที่ 02 มกราคม 2026, 02:44:AM หินก้อนนั้นยังอยู่ในหัวใจฉัน … ฉันนั่งเงียบมองผ่านม่านโปร่งบาง แต่ความจำสีจางยังส่งเสียง ฉันหลับตานั่งนิ่งพิงขอบเตียง หาใช่เพียงเสียงก้องของหัวใจ ยินลมดึกไพเราะเคาะเตือนว่า แสงจันทราอาบห้องสีหมองไหม้ สักประเดี๋ยวดาวชัดอาจลาไกล เพลงลมจะพัดไปอย่างไหวว้าง พัดพาห้วงคำนึงไปถึงไหน จากก้นบึ้งหัวใจไปโลกกว้าง กลับไปเยือนคืนที่ฟ้าสีจาง คุณทบทวนบางอย่างเพื่อห่างไป คืนที่ฟ้าเดียวกันนั้นแยกออก คืนที่ดอกฝนดาวร่วงร้าวไหว จนฉันเกินแข็งขืนเกินฝืนใจ เฝ้ารับรู้อยู่ใกล้และได้ยิน ขณะคุณถอยห่างอย่างเงียบเงียบ คุณเปรียบเทียบใจจรเป็นก้อนหิน คิดจะโยนมันให้พ้นไกลดิน ที่อบอุ่นคุ้นชินเคยยินดี แต่ก้อนหินยังคงตกลงต่ำ อยู่ในห้วงความจำห้องดำสี ฉันนั่งเงียบมองผ่านม่านราตรี อีกคืนที่หัวใจ ไ ก ล แ ส ง เ ช้ า. (http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_052.gif) (http://www.klonthaiclub.com) หัวข้อ: Re: หินก้อนนั้นยังอยู่ในหัวใจฉัน เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 02 มกราคม 2026, 03:40:PM
หัวข้อ: Re: หินก้อนนั้นยังอยู่ในหัวใจฉัน เริ่มหัวข้อโดย: กัลมลี* ที่ 06 มกราคม 2026, 09:04:PM ที่เธอถือในมือคือก้อนหิน อยู่กับมันจนเคยชิน ~ หินยิ่งใหญ่ ฉันรับรู้หักรักเหมือนหักใจ แต่ถ้าไม่โยนทิ้งเธอยิ่งจม ดอกรักเอยเคยหวานบานเต็มสวน แต่เมื่อไม่หอมหวลชวนขื่นขม ใจย่อมจักร้าวรวดปวด-ทุกข์ตรม กลับทับถมหัวใจจนไม่ฟื้น จะดีไหมมองทางไปข้างหน้า ปาดน้ำตาและก้าวไปแม้ใจฝืน สักวันเธออาจพบหวังที่ยั่งยืน มอบหินคืนให้กับเขา...อย่างเบาใจ (http://www.klonthaiclub.com/pic/bar_164.gif) (http://www.klonthaiclub.com) |