หัวข้อ: …พี่ยังรักเธอไม่คลาย…
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 28 พฤศจิกายน 2023, 07:19:AM
…พี่ยังรักเธอไม่คลาย…
e0Q3OC2KCYs
“…สายลมพริ้ว จูบเธอ มิใช่อื่นใด
โปรดจำไว้ นั่นคือ ลมจูบจากพี่
เป็นสัญญาว่ารัก ด้วยจิตใจภักดิ์ ยิ่งชีวี
พี่ขอเพียงไมตรี แม้เพียงธุลี ก็ชื่นใจ…”
qjk5UFD_3D4
…ลมหนาวเปลี่ยว เหลียวเพ็ญ มิเห็น หาย
“ตราบชีพนี้ วอดวายเป็นเถ้าถ่าน”
จะขอรัก จะขอภักดิ์ ปักดวงมาน
จวบแม้กาล นานนับ สิ้นกัปกัลป์…
โซ…เซอะเซอ
28 พฤศจิกายน 2566
|
หัวข้อ: Re: …พี่ยังรักเธอไม่คลาย…
เริ่มหัวข้อโดย: dokkrajaiw ที่ 06 ธันวาคม 2023, 07:57:PM
อยู่กันมาก็ชราแล้วหนอแก้วจิต
โอ้ชีวิตจักยั่งยืนไปคืนไหน
พอฟ้ามืดก็มุดมุ้งจรุงใจ
พอดับไฟยิ่งมืดหม่นทนเดียวดาย
พอหลับฝันครั้นได้ตื่นจึงชื่นอก
จนสับปหงกทนหลับต่อทั้งใจหาย
มันทนทานมานนานปีแล้วใจกาย
หากไม่ตื่นคงวุ่นวายใครหลายคน
เมียไม่มานหลานไม่วุ่นทุนเราน้อย
ทนนอนหนาวเย็นจ้อยจ้อยมากี่หน
ทุกวันนี้ห้าสิบปียังเป็นคน
แต่เป็นคนที่ค่อนข้างช่างชรา
เขาไปไหนต่อไหนไม่รู้แล้ว
บ้างไปเป็นกวีแก้วน่าอิจฉา
แต่นี่เราเหลืออดทนจนทำนา
หวังแค่มีข้าวปลาไม่ยากจน
แก่กว่านี้ไม่รู้ใครจะเลี้ยงดู
คิดไปเป็นพระครูอยู่สักหน
เห็นเขาเป็นทั่วบ้านทั่วเมืองอยู่เวียนวน
เราดันเป็นคนจนอยู่ท่าเดียว
แม้ไม่ได้เป็นครูไม่น้อยใจ
แก่ปูนนี้ถึงแม้ใจยังโดดเดี่ยว
รู้มาจนหมดโลกเสียแล้วเชียว
เป็นได้แค่ดอกกระเจียวก็ปลื้มใจ
ดอกกระเจียวจร้า
หัวข้อ: Re: …พี่ยังรักเธอไม่คลาย…
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 26 พฤษภาคม 2024, 09:01:PM
…ลมหนาวเปลี่ยว เหลียวเพ็ญ มิเห็น หาย
“ตราบชีพนี้ วอดวาย เป็นเถ้าถ่าน”
จะขอรัก จะขอภักดิ์ ปักดวงมาน
จวบแม้กาล นานนับ สิ้นกัปกัลป์
ซึ่งร้อนอก นรกไฟ อาลัยสุม
ปะทุรุมเร้าจิต ครุ่นคิดฝัน
ทิ้งหน่วงหนัก พักร้อน คืนย้อนวัน
ระรึงขวัญ ฉันเธอ เพ้อสองเรา
qjk5UFD_3D4
โซ…เซอะเซอ
25 พฤษภาคม 2567
…เสียงสายฝนปนกับความเหงา
ยามที่มันคลุกเคล้ากันอย่างลงตัว
ช่างปลุกเร้าหัวใจให้ไหวสั่นระรัว
…ท่ามกลางความมืดสลัวของค่ำคืน
มีเพียงเสียงกลอนที่ฉันพอจะหยิบยื่น
แทนเสียงคลื่นแห่งความอาลัย
…หวังถ้อยคำอบอุ่นนี้ช่วยปลอบบรรเทา
ความโศกเศร้าเปลี่ยวเหงาใจ
เพื่อพรุ่งนี้เธอจักเริ่มต้นวันใหม่
ด้วยหัวใจที่สดใสเบิกบาน
(ว่าจะเลิกเขียนกลอนเพ้อๆแล้วนะ
แต่บรรยากาศค่ำคืนที่ฝนตกพรำๆเช่นนี้…
…มันอดไม่ได้จริงๆ)
|
หัวข้อ: Re: …พี่ยังรักเธอไม่คลาย…
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 19 มกราคม 2025, 10:18:PM
…พี่ยังรักเธอไม่คลาย (ต่อ)…
qjk5UFD_3D4
…ลมหนาวเปลี่ยว เหลียวเพ็ญ มิเห็น หาย
“ตราบชีพนี้ วอดวาย เป็นเถ้าถ่าน”
จะขอรัก จะขอภักดิ์ ปักดวงมาน
จวบแม้กาล นานนับ สิ้นกัปกัลป์
ซึ่งร้อนอก นรกไฟ อาลัยสุม
ปะทุรุมเร้าจิต ครุ่นคิดฝัน-
ทิ้งหน่วงหนัก พักร้อน คืนย้อนวัน
ระรึงขวัญ ฉันเธอ เพ้อสองเรา
ใบไม้โบกโยกไกว ครวญใจคร้าม
เหลือบแลเวิ้งฟ้าครามครึ้ม ยามเหงา
หอมประทินกลิ่นบุหงา ช้าโชยเบา
ปรอยใจเฝ้าคะนึง ถึงแต่เธอ
โซ…เซอะเซอ
19 มกราคม 2568
|
หัวข้อ: Re: …พี่ยังรักเธอไม่คลาย…
เริ่มหัวข้อโดย: โซ...เซอะเซอ ที่ 18 ธันวาคม 2025, 07:23:AM
…พี่ยังรักเธอไม่คลาย (ต่อ…ต่อ)…
ลมหนาวเปลี่ยว เหลียวเพ็ญ มิเห็น หาย
“ตราบชีพนี้ วอดวาย เป็นเถ้าถ่าน”
จะขอรัก จะขอภักดิ์ ปักดวงมาน
จวบแม้กาล นานนับ สิ้นกัปกัลป์
ซึ่งร้อนอก นรกไฟ อาลัยสุม
ปะทุรุมเร้าจิต ครุ่นคิดฝัน-
ทิ้งหน่วงหนัก พักร้อน คืนย้อนวัน
ระรึงขวัญ ฉันเธอ เพ้อสองเรา
ใบไม้โบกโยกไกว ครวญใจคร้าม
เหลือบแลเวิ้งฟ้าคราม ครึ้มยามเหงา
หอมประทินกลิ่นบุหงา ช้าโชยเบา
ปรอยใจเฝ้าคะนึง ถึงแต่เธอ
แม้นเปี่ยมล้นพ้นอาลัย ใคร่ครวญถึง
คือหยาดพจน์สะกดคะนึง กึ่งเพ้อเจ้อ
เสียงอักษรกลอนฝัน สรรค์ละเมอ
ซ่านเซอะเซอ แทรกซอนซอกลึกตรอกใจ
e0Q3OC2KCYs
[…เสียงสายฝนปะปนมากับความเหงา
ยามที่มันคลุกเคล้ากันอย่างลงตัว
ช่างปลุกเร้าหัวใจให้ไหวสั่นระรัว
ท่ามกลางความมืดสลัวของค่ำคืน
มีเพียงเสียงกลอนที่ฉันพอจะหยิบยื่น
แทนเสียงคลื่นแห่งความอาลัย
หวังถ้อยคำอันอบอุ่นนี้ ช่วยปลอบบรรเทา
ความทุกข์โศกเศร้าเปลี่ยวเหงาใจ
เพื่อพรุ่งนี้เธอจักเริ่มต้นวันใหม่
ด้วยหัวใจที่สดใสเบิกบาน…]
Soul Searcher
Inspired to write 18/12/2025
|
|