พิมพ์หน้านี้ - "...วิบัติ..."

ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน

บทประพันธ์กลอนและบทกวีเพราะๆ => กลอนวิงวอน+กลอนอ้อนวอน => ข้อความที่เริ่มโดย: ภู กวินท์ ที่ 24 กันยายน 2011, 02:26:PM



หัวข้อ: "...วิบัติ..."
เริ่มหัวข้อโดย: ภู กวินท์ ที่ 24 กันยายน 2011, 02:26:PM
(http://img.zuzaa.com/image.php?id=2F4F_4E7D850F&jpg)

วิบัติ
...................

คลื่นสมุทรสุดทรวงทะลวงแทรก
แผ่นดินแยกแตกตื่นดั่งคืนฝัน
โลกมืดมิด จิตขาดอนาถพลัน
สู่ยุคอันอ่อนล้า, ชีวาวาย

กระหึ่มเสียงเพียงคราวดูกร้าวกราด
อาละวาดคราดคลึงถึงที่หมาย
ภัยพิบัติพัดพรมลมกระจาย
ประสานกายร่ายรำ, จนหน่ำใจ

อัคนีสีแดงพร่าแผลงฤทธิ์
อำมหิตคิดผลาญทะยานใส่
เผาราบเรียบเหยียบร่างทุกอย่างไป
เร่งร้อนไฟในเพลิง, เชิงตะกอน

จากทุกสิ่งจริงแท้เมื่อแลเหลียว
กระแสเชี่ยวเปลี่ยวใจไม่หยุดหย่อน
ก็ไม่เท่าศรัทธายามอาวรณ์
เกิดขึ้นตอนมนุษย์, ฉุดฆ่ากัน

ความเมามานลานโลภละโมบล้น
โดดเดี่ยวจนหม่นดำคอยห่ำหั่น
โลกวิบัติขัดเคืองอยู่เปลืองวัน
พิฆาตมันให้ดิ้น, จนสิ้นใจ!!

.....................

 emo_62
ภาพจากอินเตอร์เน็ต



หัวข้อ: Re: "...วิบัติ..."
เริ่มหัวข้อโดย: บ้านริมโขง ที่ 24 กันยายน 2011, 03:05:PM
(http://dl2.glitter-graphics.net/pub/1124/1124702fxk3f7z44n.gif)

(http://dl5.glitter-graphics.net/pub/295/295055xwh4xs0dkx.jpg)

รู้ข้างหน้าเป้าหมาย..ความตายรอ
หายืนท้อหงอหวั่นดั้นด้นใส่
ด้วยเสรีที่ขอรอรำไร
ดีกว่าให้เขามา..เข่นฆ่าฟรี

เมื่อมันเป็นสันดานสรรพสัตว์
ไม่อาจมัดผูกขึงตรึงศักดิ์ศรี
ต่างดิ้นรนทนสู้เพื่ออยู่ดี
ไม่เยื่อใยชีวีที่ปลดปลง

ยอมวิบัติ ขจัดมาร ผู้ผลาญพล่า
ยอมตากหน้าออกล้างทางลุ่มหลง
ไล่ความชั่วตัวมารผลาญเผ่าพงศ์
ให้ดำรงความถูกต้องครองแผ่นดิน

ให้วิบัติเพียงครั้งยังทนได้
เพื่อคงไว้ความดีที่ถวิล
หากซ้ำซากลำบากแท้แก่ชีวิน
ถึงตายสิ้น ตาไม่หลับ...สิอับอาย.

"บ้านริมโขง"

(http://dl10.glitter-graphics.net/pub/175/175410yhvlipjey9.gif)